મુંબઈની રાત ક્યારેય ઊંઘતી નથી, પણ આજે જાણે કુદરતે આ શહેરને જબરદસ્તી સુવડાવવાની કોશિશ કરી હતી. આકાશમાંથી વરસી રહેલા મુસળધાર વરસાદે મરીન ડ્રાઈવના ચળકાટને ધૂંધળો કરી દીધો હતો. સમુદ્રની લહેરો એટલા જોરથી પથ્થરો સાથે અથડાતી હતી કે જાણે કોઈ જૂના દુશ્મન સામે બદલો લેતી હોય.રસ્તાના કિનારે ઉભેલી કાળી સેડાન કારમાં બેઠેલો વિક્રાંત શાંતિથી બહાર જોઈ રહ્યો હતો. ગાડીની અંદરનો માહોલ એકદમ શાંત હતો, પણ વિક્રાંતના મનમાં વિચારોનું ચક્ર ગતિમાં હતું. તેનો ચહેરો સાવ સાધારણ હતો—એવો ચહેરો જે ભીડમાં ખોવાઈ જાય તો કોઈને યાદ પણ ન રહે. પાતળું શરીર, આછા વણખેડાયેલા વાળ અને આંખોમાં એક એવી લાચારી જે કોઈનું પણ દિલ જીતી