సాక్షి సాక్షాత్తుఅధ్యాయం — ఐదేళ్ల తర్వాతమధ్యాహ్నం.అంజు వాళ్ల అమ్మగారి ఊరిలోని ఆ ఇరుకైన వీధిలో జనజీవనం మామూలుగానే సాగుతోంది. ఎవరి పనుల్లో వాళ్లు బిజీగా ఉన్నారు. ఇంటి ముందు ఆడుకుంటున్న పిల్లలు, వీధి చివర కూరగాయలు అమ్ముతున్న వ్యాపారి, అటూ ఇటూ నడుస్తున్న మనుషులు...అంతా సాధారణంగానే ఉంది.అప్పుడే—ఒక ఆటో వీధిలోకి వచ్చి, అంజు వాళ్ల అమ్మగారి ఇంటి ముందు ఆగింది.ఆటో ఇంజిన్ ఆగిపోయింది.అందరి చూపులూ ఒక్కసారిగా ఆటో వైపు మళ్లాయి.ఆటోలోంచి ఒక మనిషి నెమ్మదిగా దిగాడు.రుద్ర.ఐదేళ్ల తర్వాత.అతను అక్కడ నిలబడిన తీరు చూస్తే... ఎక్కడి నుంచి వచ్చాడో, ఇన్ని సంవత్సరాలు ఎక్కడున్నాడో, ఏం అనుభవించాడో అతని ముఖం చెప్పడం లేదు.కళ్లలో ఏదో తెలియని శూన్యం.మాటల్లో నిశ్శబ్దం.నడకలో అలసట.చుట్టుపక్కల వాళ్లు తమ పనులను ఆపేశారు.ఒకరి ముఖం మరొకరు చూసుకున్నారు.“రుద్ర కదా?”“అవును... వాడే.”“మళ్లీ వచ్చేశాడా?”గుసగుసలు మొదలయ్యాయి.కానీ రుద్ర మాత్రం ఆ మాటలేవీ విననట్టుగా ఇంటివైపు నడిచాడు.ఇంటి గుమ్మం దగ్గర అంజు నిలబడి ఉంది.ఆమె చేతుల్లో