అధ్యాయం — ఐదేళ్ల తర్వాత ఆ రాత్రిరాత్రి తొమ్మిది గంటలు.ఇల్లు నిశ్శబ్దంగా ఉంది.రోజంతా ఎదురైన భావోద్వేగాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా అంజు మనసులో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. ఐదేళ్లుగా తన గుండెల్లో దాచుకున్న ఎదురుచూపు... భర్త తిరిగి వచ్చాడన్న ఆనందం... అతను తనతో సరిగ్గా మాట్లాడకపోవడంతో కలిగిన బాధ...ఆలోచనలు ఆగకపోయినా, అలసిపోయిన శరీరం మాత్రం ఇక ఆ భారాన్ని మోయలేకపోయింది.అంజు మంచం మీద నిద్రలోకి జారుకుంది.కొద్దిసేపటి తర్వాత...గది తలుపు చాలా నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.రుద్ర లోపలికి వచ్చాడు.బయట నుంచి వచ్చిన అతను కొన్ని క్షణాలు అక్కడే నిలబడి నిద్రపోతున్న అంజును చూశాడు.ఐదేళ్లు.తన కోసం ఐదేళ్లు ఎదురుచూసిన మనిషి... ఇప్పుడు తన ముందే ప్రశాంతంగా నిద్రపోతోంది.రుద్ర ముఖంలో మళ్లీ ఆ భావశూన్యతే కనిపించింది.కానీ ఆ భావశూన్యత వెనుక ఏదో పెద్ద తుఫాను దాగి ఉంది.అతను నెమ్మదిగా మంచం దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాడు.తన చేయి ఆమె తలపైకి తీసుకెళ్లి, చాలా మృదువుగా నిమిరాడు.ఆ తర్వాత ఆమె బుగ్గను సున్నితంగా తట్టాడు.“అంజూ...”ఆమె