એક બ્રાહ્મણે વર્ષોના તપ, જપ અને યજ્ઞ પછી પુત્રનું સુખ મેળવ્યું હતું. જન્મોત્સવમાં આખું ગામ નાચ્યું હતું, ઘંટનાદ થયો હતો, અને પિતાના હૃદયમાં અમરત્વની આશા જાગી હતી. પરંતુ કેટલાક વર્ષો પછી જ કાળે તે બાળકને ખેંચી લીધો. અસમયે મૃત્યુ! બ્રાહ્મણ શવને હાથમાં લઈને શ્મશાન તરફ વળ્યો. આંખોમાં આંસુ, હૃદયમાં મોહ, અને મનમાં અનંત વિલાપ. ભારતમાં  મૃત્યુ પછી દેહનું ત્રણ રીતે વિસર્જન થાય છે—મનુષ્યને અગ્નિમાં સમર્પણ, સંતને સમાધિ કે નદીમાં પ્રવાહિત કરવું , અને બાળકને ધરતીમાં દફન. પરંતુ પિતાનો મોહ એટલો પ્રબળ હતો કે તે બાળકને દફનાવી શકતો ન હતો. પુત્રપ્રાપ્તિના તપની યાદો, જન્મોત્સવની મધુર સ્મૃતિઓ—બધું જ હૃદયને વીંધતું હતું. આ