ചുവന്ന മഷിരാത്രി 12:17.പുറത്ത് മഴ തിമിർത്തുപെയ്യുകയായിരുന്നു.പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി അടഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ആ പഴയ വീട്ടിലേക്ക് അരുൺ മടങ്ങിയെത്തിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് മൂന്നാം ദിവസമായിരുന്നു.അച്ഛൻ മരിച്ചതിനുശേഷം വീട് വിൽക്കണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ തീരുമാനം.പക്ഷേ മൂന്നാം ദിവസം രാത്രി അവന്റെ തീരുമാനം മാറി.കാരണം അച്ഛന്റെ പഴയ മുറിയിൽ നിന്ന് അവന് ഒരു ഡയറി കിട്ടി.കറുത്ത പുറംചട്ട.പൊടിപിടിച്ച താളുകൾ.പക്ഷേ അതിലെ എഴുത്ത്...ചുവന്ന മഷിയിൽ.അരുൺ ആദ്യത്തെ കുറച്ച് പേജുകൾ മറിച്ചു.കൃഷിയുടെ കാര്യങ്ങൾ.വീട്ടുചെലവുകൾ.പഴയ കടങ്ങൾ.പിന്നെ...ഒരു പേജ്.തീയതി:1998 ജൂലൈ 14.അതിനടിയിൽ ഒരു വരി.“ഇന്ന് ഒരാൾ മരിച്ചു.”അടുത്ത വരി:“പക്ഷേ അവൻ മരിച്ചത് ഞാൻ കണ്ടതുപോലെയല്ല.”അരുൺ വീണ്ടും വായിച്ചു.അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി.അടുത്ത പേജ് ശൂന്യം.അതിനുശേഷം മറ്റൊരു പേജ്.“സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ കുടുംബം നശിക്കും.”അവസാനമായി:“ചുവന്ന മഷി ഒരിക്കലും കള്ളം പറയില്ല.”അരുൺ ഡയറി അടച്ചു.അപ്പോഴാണ്...ടക്... ടക്... ടക്...വാതിലിൽ മുട്ട്.അവൻ നിശ്ചലനായി.വീണ്ടും.ടക്... ടക്...“ആരാണ്?”മറുപടി ഇല്ല.അരുൺ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു.പുറത്ത് ആരുമില്ല.മഴ മാത്രം.പക്ഷേ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ വെള്ളക്കടലാസ് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവൻ അത് എടുത്തു.ചുവന്ന മഷിയിൽ ഒരു വാക്ക്.“തുറക്കരുത്.”അരുൺ ഞെട്ടി.അവൻ തിരിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക്