झपाटलेला वाडा - भाग 1: पहिली रात्रआर्यन जेव्हा आरशात बघायचा तेव्हा त्याला लेखक नाही, एक भिकारी दिसायचा.तीन पुस्तकं. तीनही आपटली होती. शेवटच्या प्रकाशकाने पुस्तक तोंडावर फेकलं नव्हतं, त्याने एक वाक्य फेकलं होतं जे पुस्तकापेक्षा जास्त लागलं होतं."आर्यन, तुझ्या भुतांच्या गोष्टीत भूतच नाहीये. फक्त कल्पना आहे. वाचकाला भीती वाटायला हवी, तुझी गोष्ट वाचून त्याने मागे वळून बघायला हवं. त्यासाठी तुला अनुभव घ्यावा लागेल. खरा अनुभव. मेलेल्या माणसाच्या घरात झोपून बघ."त्याला तो अनुभव हवा होता. म्हणून तो माळशेतला आला.पुण्यापासून पन्नास किलोमीटर आत, जिथे गुगल मॅप संपतो आणि लोकं रस्ता बोटाने दाखवतात, तिथे माळशेत गाव आहे. आणि गाव जिथे संपतं, तिथून एक कच्चा