शहरातील धकाधकीच्या आयुष्याला कंटाळून आदित्य आणि त्याची पत्नी नेहा यांनी कोकणातील एका शांत गावात राहण्याचा निर्णय घेतला. गावापासून काही अंतरावर असलेला पेशवेकालीन 'देशमुख वाडा' त्यांना अतिशय स्वस्त किंमतीत मिळाला होता. वाडा बाहेरून भव्य दिसत होता, पण गेल्या वीस वर्षांपासून तो बंद होता.गावकऱ्यांनी त्यांना आधीच ताकीद दिली होती, "साहेब, वाडा चांगला आहे पण रात्रीच्या वेळी तिथे कुणीही फिरकत नाही. तिथली हवा चांगली नाही." पण आदित्यने या गोष्टींकडे अंधश्रद्धा म्हणून दुर्लक्ष केले.पहिल्याच रात्री वाड्यात काहीतरी विचित्र अनुभव येऊ लागला. रात्रीचे ठीक ३:०० वाजले होते. खोलीतील भिंतींवरून कोणाच्यातरी चालण्याचा आवाज येत होता—खट... खट... खट...नेहा गाढ झोपेत होती. आदित्यने उठून टॉर्च घेतली आणि आवाजाचा