PM સાહેબભાગ 1 — વિજયસિંહબનાસકાંઠાની ધરતી…સવારનો સૂરજ હજુ ક્ષિતિજ પરથી પૂરો બહાર આવ્યો નહોતો. ગામના કાચા રસ્તાઓ પર દૂધની કેન લઈને જતા લોકો, ખેતરો તરફ નીકળતા ખેડૂતો અને શાળાએ જવા તૈયાર થતાં બાળકો—આ બધાની વચ્ચે એક યુવાન રોજની જેમ પોતાના ઘરની છત પર ઊભો રહીને દૂર સુધી જોઈ રહ્યો હતો.તેનું નામ હતું…વિજયસિંહ.ઉંમર માત્ર 19 વર્ષ.સામાન્ય પરિવારનો દીકરો. પિતાનું નાનું ખેતીનું કામ અને માતાના સંસ્કારોથી ઉછરેલો વિજયસિંહ ભણવામાં હોશિયાર હતો, પરંતુ તેની સૌથી મોટી ખાસિયત હતી—પ્રશ્ન પૂછવાની હિંમત.તે હંમેશા વિચારતો—“જો ભણવું દરેકનો અધિકાર છે, તો ગરીબ વિદ્યાર્થી માટે શિક્ષણ આટલું મુશ્કેલ કેમ?”“મહેનત કરનાર યુવાનને રોજગાર માટે વર્ષો સુધી રાહ કેમ