આદમખોરનું રહસ્યપ્રકરણ ૨૧: ખાઈમાં શોધખોળપરોઢનો સૂર્ય હવે ગીરના આકાશમાં પૂરેપૂરો ઊગી ચૂક્યો હતો, છતાં કાલિંદીની પાંચસો ફૂટ ઊંડી ખાઈ હજુય સવારના ઘટ્ટ, સફેદ ધુમ્મસમાં લપેટાયેલી હતી. ઝાકળની ઝીણી બુંદો અને વાવાઝોડા પછીની ભીનાશ પહાડી પવન સાથે ભળીને મોં પર ઠંડી ચામડીની જેમ વાગતી હતી. ખાઈના તળિયે જતાં જ સૂર્યપ્રકાશ આછો થતો જતો હતો. ત્યાં ચોતરાયેલા ઊંડા, કાળા વાંસના અડાબીડ જંગલો અને મહાકાય પથ્થરો પથરાયેલા હતા, જેના પર લીલનું કાળું પતરું જામી ગયું હતું. પહાડોની વચ્ચેથી વહેતા કાલિંદીના લાલચોળ પૂરના પાણી વાંસની ઝાડીઓ સાથે અથડાઈને એક કરૂણ અને ગંભીર ગૂંજ પેદા કરી રહ્યા હતા.ખાઈના કાંઠે આખી ટીમ સ્તબ્ધ થઈને ઊભી હતી."અર્જુન,