પ્રકરણ ૨૪: અમર અયાળ (માસ્ટર ક્લાઇમેક્સ / અંત)સંધ્યાકાળના સુવર્ણ સમયે ગીરનો નજારો અતિશય અલૌકિક, ભવ્ય અને શામક બની ચૂક્યો હતો. પશ્ચિમના ક્ષિતિજ પર પથરાયેલા અસ્ત થતા સૂર્યના કિરણોએ આકાશને કેસરી, ગુલાબી અને ઘેરા જાંબલી રંગોની મિશ્રિત આભાથી મઢી દીધું હતું. વાવાઝોડું, રક્તપાત અને ભયના કાળા વાદળો હવે કાયમ માટે વિખરાઈ ગયા હતા. કાલિંદી અને હિરણ નદીના શાંત થતાં જળ પર આકાશના એ રંગોનું સુંદર પ્રતિબિંબ ઝીલાઈ રહ્યું હતું. ઊંચા સાગ, ખાખરા અને વાંસના વનસ્પતિઓ પરથી સીઝનની તાજી ભીની સોડમ આવી રહી હતી. ગીરના વિહંગો—મોર, ચિત્તલ અને સિસોટી મારતા હરિયાળ પક્ષીઓ—પોતાના માળાઓ તરફ પાછા ફરતાં મધુર કલરવ કરી રહ્યા હતા. જાણે