ફેમિલી કોર્ટની બહાર પડેલો એ લાકડાનો જૂનો બાંકડો આજે બંને વચ્ચેની એક અદ્રશ્ય ખાઈ બની ગયો હતો. કબીર ડાબી તરફ બેઠો હતો અને મીરા જમણી તરફ. બંનેની વચ્ચે માંડ એક ફૂટનું અંતર હતું, પણ આજે એ અંતર હજારો માઈલ જેવું લાગતું હતું.કોર્ટના કાચની બારી બહાર ચોમાસાનો પહેલો વરસાદ પડી રહ્યો હતો. એક સમયે આ જ વરસાદમાં બંને એક જ છત્રી નીચે, એકબીજાની હૂંફમાં વીંટળાઈને ચાલતા હતા. આજે એ જ વરસાદ બંનેના અસ્તિત્વને અંદરથી ભીંજવી રહ્યો હતો - પ્રેમથી નહીં, પણ એક ક્યારેય ન ભૂંસી શકાય તેવા ખાલીપાથી."કબીર શાહ અને મીરા દેસાઈ... અંદર આવી જાવ." ક્લાર્કનો કર્કશ અવાજ સાયલન્સ તોડીને ગુંજ્યો.બંને