દ્વિતીય સર્ગ​"જશો નહીં! જશો નહીં!"દરવાજે આ કોણ ટાકો મારી રહ્યું છે મુસાફર?"ઓ કુટીરવાસી! દરવાજો ખોલો, હું આવ્યો છું!"છતાંય કેમ ઉત્તર નથી આપતું?​ફરી પથિકે ધીમેથી ટાકો માર્યો!"હું વિપત્તિમાં પડેલો મુસાફર છું, કુટીરમાં કોણ છે?"છતાંય કોઈ ઉત્તર નથી, બધી જગ્યાએ નીરવતા છે—નદી પોતાના મનમાં વહી રહી છે!​વૃક્ષો પોતાના મનમાં સવારના સમીરમાંઝૂમી રહ્યા છે, સરસર અવાજે ગાઈ રહ્યા છે!પવનમાં કુટીરના છાપરા પર વેલો ધીમે ધીમે ઝૂલે છે,ચારે તરફ ફૂલોની સુગંધ ફેલાવતી!​ફરી મુસાફરે દરવાજા પર આઘાત કર્યો—ધીમે ધીમે ખોલાઈ ગયો ઢીલો અગળિયો.આંખો પહોળી કરીને પથિક અવાક રહી ગયો,આશ્ચર્યથી ઊભો છે ચિત્રની જેમ!​કેમ મુસાફર, કેમ મુસાફર, હરણની જેમ ભટકેલોઅથવા ગરીબ જેમ રત્ન જોઈને સ્તબ્ધ ...Read More

તૃતિય સર્ગ"યમુનાના જળ કરે છલ-છલ,કલકલ ગાઈને પ્રેમનું ગાન.રાત્રિના આંચળમાં ઢળીને ઝૂમે,ચંદ્ર ખોલીને હૃદય-પ્રાણ!વહે છે મલય પવન ફૂલોને સ્પર્શીને,નમી-નમી પડે ફૂલોનો જથ્થો!ધીમે ધીમે ધીમે ફૂલે-ફૂલે ફરીને,ભ્રમરી પ્રેમની વાતો કરવા આવી!આવ આવ સખી! આવ આપાણે બંને,ફૂલ ચૂંટી-ચૂંટીને ગૂંથીએ માળા.ફૂલોથી અજવાળું છે બકુલની નીચે,અહીં આવ ઓ વનબાળા.નવી ખીલી છે માલતીની કળી,ઢળી-ઢળી પડે છે એકબીજા તરફ!મધુર સુગંધમાં ભૂલીને પ્રેમાલાપ છેડે,ભમરો કેટકેટલુંય કહી રહ્યો છે કાનમાં!આવ કહું તને, ઓઢણી ભરીને,વણાઈ લે ત્યાં પડેલા બકુલના ફૂલો!માધવીના ભારથી વેલ નમી પડી છે,હું ધીમેથી લાવું છું ચૂંટીને.ગુલાબ કેટલાય ખીલ્યા છે કમલા,જોઈ જા જોઈ જા વનની છોકરી!જો તો ખરી અહીં કામિનીના પાંદડાથી,ઝાડની નીચેનો ભાગ ઢંકાઈ ગયો છે.આવ આવ ...Read More