એક ગામ, જ્યાં સંબંધો લોહીથી નહીં, લાગણીઓથી બંધાયેલા હતા… અને એક શહેર, જ્યાં સપનાઓ સાથે રહસ્યો પણ ઊગતાં હતાં. રિયા, મીરા, કાવ્યા અને નિહિરની જિંદગીમાં પ્રેમ, મિત્રતા, સફળતાની દોટ અને અધૂરા સંબંધો એકબીજા સાથે ગૂંથાતા જાય છે. ચૌદ વર્ષ પહેલાં બનેલી એક ઘટના આજે ફરી જીવંત બની છે. જૂની કૅસેટ, ગુમ થયેલા દસ્તાવેજો અને એક રહસ્યમય ‘M’ પાછળ છુપાયેલું સત્ય ધીમે ધીમે બહાર આવી રહ્યું છે. પરંતુ દરેક સત્યની કિંમત હોય છે. ભૂતકાળના અધૂરા સંબંધો જ્યારે આજની પેઢીના સપનાઓ સાથે અથડાય છે, ત્યારે કોણ કોનો સાથ આપશે? અને કોણ દગો કરશે? ...Read More

ભાગ ૨ : પીપળા નીચેની મુલાકાતસવારના છ વાગીને પચાસ મિનિટ થયા હતા.વડલીયા ગામ હજુ પૂરેપૂરું જાગ્યું નહોતું. ખેતરો તરફ રસ્તા પર થોડાક ખેડૂત દેખાતા હતા. કોઈના હાથમાં દૂધની ડોલ હતી, તો કોઈ ખભા પર ફાળિયું રાખીને ધીમે ધીમે આગળ વધી રહ્યું હતું.પરંતુ આરવ આખી રાત સૂઈ શક્યો નહોતો.તેના હાથમાં હજુ પણ એ જ ચાંદીનું લોકેટ હતું.R.P.ચૌદ વર્ષ જૂની યાદ.રિયા.એક એવું નામ જેને ઘરમાં વર્ષોથી કોઈએ ઉચ્ચાર્યું નહોતું.અને હવે કોઈ અજાણી વ્યક્તિ તેને બોલાવી રહી હતી.સવારે સાત વાગ્યાની રાહ જોવી આરવ માટે અસહ્ય બની ગઈ હતી.છ વાગીને પચાસ મિનિટે જ તે ઘરની બહાર નીકળી ગયો.પીપળાનું ઝાડ ગામના છેડે હતું.બાળપણમાં આરવ, ...Read More

ભાગ ૩ : નામ બદલાયું, સંબંધ નહીં“રિયા…”આરવના હોઠ પરથી ફરી એ જ નામ નીકળ્યું.સામે ઊભેલી યુવતી શાંત હતી.ચહેરા પર ભાવ નહોતો.આંખોમાં માત્ર વર્ષોની થાકેલી શાંતિ હતી.આરવ એક પગલું આગળ વધ્યો.“તું ખરેખર રિયા છે?”યુવતીએ હળવું સ્મિત કર્યું.“તું હજી પણ પ્રશ્ન એ જ પૂછે છે, જેનો જવાબ તારા દિલને પહેલેથી ખબર છે.”“પણ આ લોકેટ પર M.P. કેમ લખેલું છે?”યુવતીએ પોતાના ગળામાંથી લોકેટ કાઢ્યું.“કારણ કે રિયા નામ મેં ચૌદ વર્ષ પહેલાં જ પાછળ છોડી દીધું હતું.”“કેમ?”“કારણ કે એ નામ સાથે મારું આખું ભૂતકાળ જોડાયેલું હતું.”રૂમમાં ફરી શાંતિ છવાઈ ગઈ.બહાર વરસાદ શરૂ થઈ ગયો હતો.આરવની નજર સામે ઊભેલી યુવતીના ચહેરા પર જ હતી.“તને ...Read More

ભાગ ૪ : ચૌદ વર્ષ જૂનું વચનનિહિરની વાત સાંભળ્યા પછી ઘરમાં જાણે સમય થંભી ગયો હતો.આરવની આંખો સામે ટેબલ પડેલો ફોટો હતો—રિયા, નિહિર, હેમંતભાઈ અને મીરાની માતા.16 ઓગસ્ટ 2012.અકસ્માનાં એક દિવસ પહેલાં.“નિહિર…” આરવનો અવાજ ભારે હતો, “તું રિયાને નદી પાસે લઈ ગયો હતો?”નિહિરે માથું નમાવ્યું.“હા.”“શા માટે?”“કારણ કે રિયાએ મને બોલાવ્યો હતો.”“રિયાએ?”“હા.”“તો પછી એ રાત્રે થયું શું?”નિહિરે જવાબ આપવાને બદલે હેમંતભાઈ તરફ જોયું.હેમંતભાઈએ આંખો બંધ કરી દીધી.“આરવ, તારે જે સાંભળવું છે એ સાંભળવા માટે તું તૈયાર નથી.”આરવનો ગુસ્સો વધી ગયો.“ચૌદ વર્ષથી તમે મને એક ખોટી વાતમાં જીવાડ્યો છે. હવે તમે નક્કી નહીં કરો કે હું શું સાંભળવા તૈયાર છું!”હેમંતભાઈ ચૂપ ...Read More

ભાગ ૫ : જે વાત ચૌદ વર્ષથી દફનાયેલી હતીમહેશભાઈનું નામ સાંભળ્યા પછી આરવ થોડી ક્ષણ સુધી બોલી જ ન કાકા?”નિહિરે ધીમેથી માથું હલાવ્યું.“હા.”આરવના મનમાં બાળપણના અનેક દૃશ્યો એકસાથે જીવંત થઈ ગયા.પીપળા નીચે હેમંતભાઈ અને મહેશભાઈની સાંજની ચા.બંનેની લાંબી વાતો.ગામના મેળામાં સાથે ફરવું.ખેતરની સીમ પર ઊભા રહીને વરસાદની રાહ જોવી.આરવ માટે મહેશભાઈ માત્ર પિતાના મિત્ર નહોતા. તેઓ પરિવારના સભ્ય જેવા હતા.“પણ મહેશ કાકા તો હંમેશાં કહેતા હતા કે રિયા નદીમાં તણાઈ ગઈ.”નિહિરે ગંભીરતાથી કહ્યું—“કારણ કે તેમને પણ એ જ કહેવામાં આવ્યું હતું.”આરવ ચોંક્યો.“શું?”“હા. હવે બધું એક ક્રમમાં સમજ. જો આપણે વર્ષો જૂની વાતને ટુકડાઓમાં સમજવાનો પ્રયત્ન કરીશું તો ફરી ગૂંચવાઈ ...Read More

ભાગ ૬ : પાછા ફરવાની શરૂઆતપત્રના છેલ્લાં શબ્દો વાંચ્યા પછી આરવ લાંબા સમય સુધી ચૂપ રહ્યો.“ચૌદ વર્ષ પહેલાં જે આપણે લીધો હતો, તેનો સાચો કારણ હવે બધાને ખબર પડવો જોઈએ.”આ એક જ વાક્યે જાણે આખી રાતને ભારે બનાવી દીધી હતી.મહેશભાઈ ખુરશી પર બેઠા હતા. તેમની આંખો પત્ર પર જ હતી.“આ પત્ર મને આજે સવારે મળ્યો,” તેમણે ધીમેથી કહ્યું.આરવે પૂછ્યું, “રિયાએ મોકલ્યો?”“હા.”“તો પછી એ ક્યાં છે?”મહેશભાઈએ સીધો જવાબ આપ્યો નહીં.“આજે સાંજે આવશે.”આરવ અચાનક ઊભો થઈ ગયો.“આજે?”“હા.”તેના હૃદયની ધડકન વધી ગઈ.ચૌદ વર્ષથી જે સંબંધ માત્ર યાદોમાં જીવતો હતો, એ હવે તેની સામે આવવાનો હતો.પરંતુ આરવના મનમાં હવે માત્ર રિયા નહોતી.મીરા પણ ...Read More

ભાગ ૭ : કૅસેટમાં કેદ સત્યકાવ્યાના હાથમાં રહેલી જૂની કૅસેટ જોઈને આરવની નજર સ્થિર થઈ ગઈ.ચૌદ વર્ષ પહેલાંની એક અકસ્માત.રિયાનું અચાનક ગાયબ થઈ જવું.હેમંતભાઈનું રહસ્ય.નિહિરનો અપરાધભાવ.મીરાની મૌન ભૂમિકા.અને હવે આ કૅસેટ.આ બધું જાણે એક જ બિંદુ તરફ જઈ રહ્યું હતું.આરવે કાવ્યાના હાથમાંથી કૅસેટ લઈ લીધી.“આ તને ક્યાંથી મળી?”કાવ્યાએ ધીમેથી કહ્યું, “મારા પિતાની જૂની દુકાનમાંથી.”“એમની પાસે કેમ હતી?”“કારણ કે એ રાત્રે જે બન્યું હતું એની એક નકલ એમણે બનાવી હતી.”“પણ એમાં શું છે?”કાવ્યાએ આરવની આંખોમાં જોયું.“મને ખબર નથી.”“તું ક્યારેય જોઈ નથી?”“ના.”“તો પછી?”“મને માત્ર એટલું ખબર છે કે કૅસેટની સાથે એક ચિઠ્ઠી હતી.”“કઈ ચિઠ્ઠી?”કાવ્યાએ બેગમાંથી એક જૂનું કવર કાઢ્યું.“આ.”આરવે કવર ખોલ્યું.અંદર ...Read More