Split Personality books and stories free download online pdf in Telugu

స్ప్లిట్ పెర్సనాలిటీ-6

స్ప్లిట్ పెర్సనాలిటీ

సైకలాజికల్, పారానార్మల్, రొమాంటిక్ అండ్ ఎరోటిక్ థ్రిల్లర్

(ఏ)

కొట్ర శివ రామ కృష్ణ

 “మీ భర్త ద్వారా మీ గురించి అంతా విన్న తర్వాత — ఆయనకు మీ గురించి తెలిసినదంతా నాకు చెప్పారని అనుకుంటున్నాను —” సమీర ఒక క్షణం ఆగి “....  మీరు సిగ్గరిగా, నిరాడంబరంగా ఉంటారని నేను అనుకున్నాను. కానీ మీరు చాలా ఫ్రీగా మాట్లాడుతూ, చురుగ్గా కనిపిస్తున్నారు!”

“నేనేమి మాట్లాడాలో నాకు అర్థం కావట్లేదు.” అది విని ఎవల్లా నవ్వింది. “కానీ మీరు  అలా అనడం వినడానికి చాలా బాగుంది.”

“అయితే సరే” సమీర తలాడించి అకస్మాత్తుగా గంభీరంగా మారింది. “మీరు మానసిక రుగ్మతతో బాధపడుతున్నారని అంగీకరిస్తున్నారా?”

“ఖచ్చితంగా, డాక్టర్!” ఎవల్లా తలాడించి కుర్చీలో వెనక్కి వాలింది. “అందుకే నన్ను చూడటానికి మిమ్మల్ని ఇంటికి పిలుస్తానని విశ్వా అన్నప్పుడు నేను ‘వద్దు’ అనలేదు.”

“మీకు మానసిక సమస్య ఉందని మీరెందుకు అనుకుంటున్నారు?”

ఎవల్లా నుదుటిపై తీవ్రమైన ముడతలు పడ్డాయి.  ఆమె కుర్చీలో ముందుకు వంగింది. “కొన్నిసార్లు నేను పూర్తిగా అదుపు తప్పుతున్నాను. అలాంటి పరిస్థితుల్లో నేను ఏమి మాట్లాడుతున్నానో లేదా ఏమి చేస్తున్నానో నాకే తెలియటం లేదు.”

“అలాంటి పరిస్థితుల్లో మీ పేరు ‘ఒకతో’ అని మీరు చెప్తున్నారు, అవునా?”

“నాకు ఆ విషయం తెలియదు. కానీ నేను అలా అయినప్పుడల్లా అలాగే చెప్తున్నానని విశ్వా చెప్పారు.” ఎవల్లా ముఖంలో కొంత అసౌకర్యం కనిపించింది  ఆమె మరోసారి కుర్చీలో వెనక్కి వాలింది.

“ఆ ‘ఒకతో’ను మీరు ఎప్పుడూ చూడకపోవడమే కాకుండా, ఆ పేరు కూడా ఎన్నడూ వినలేదని మీ భర్త విశ్వాతో చెప్పారు.”

“ఖచ్చితంగా అదే డాక్టర్ సమీర.” ఎవల్లా తన గొంతులో దృఢత్వంతో అంది. “ఆ ‘ఒకతో’ మగ మనిషో లేక ఆడ మనిషో కూడా నాకు తెలియదు.”

“ఫరవాలేదు” సమీర తలాడించింది. “ఈ మానసిక సమస్యలు మీకు మొదటిసారి ఎప్పుడు రావడం మొదలయ్యాయి?”

“ఒక రోజు నేను పెరిగిన అనాథ శరణాలయానికి వెళ్లాను డాక్టర్. అక్కడి యజమాని ఒక మహిళ, మేమిద్దరం మంచి స్నేహితులం. నేను అప్పుడప్పుడు ఆమెతో మాట్లాడతాను, కలుస్తుంటాను కూడా! ఆ ప్రయాణం చాలా బాగా జరిగినది.  కానీ అక్కడి నుండి నేను తిరిగి వచ్చిన క్షణం నుండి నేను అలా ప్రవర్తించడం ప్రారంభించాను.”

“అక్కడి యజమాని ఒక స్త్రీ యా?”

“కాదు, సుహాసన్ అని ఒక పురుషుడు వుండేవాడు. కానీ ఆయన ఆరు నెలల క్రితం చనిపోయారు. ఆయనకు పెళ్లి కాలేదు, పిల్లలు కూడా లేరు కాబట్టి, ఈ అనాథ శరణాలయంతో సహా ఆయన ఆస్తులన్నీ ఆయనకు ఏకైక బంధువైన మేనకోడలికి సంక్రమించాయి. నిజానికి ఆ వృద్ధ యజమాని, నేను కూడా చాలా మంచి స్నేహితులం.”

“అర్థమైంది.” సమీర తలాడించింది. “మీరు అక్కడికి వెళ్తున్నప్పుడు, అక్కడ ఉన్నప్పుడు లేదా ఆ ప్రదేశం నుండి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు ప్రత్యేకంగా ఏదైనా జరిగిందా?”

“లేదు, ఆ రోజు మొత్తం మీద అలాంటి ప్రత్యేకమైన సంఘటన ఏదీ జరగలేదు, ఆ ప్రదేశం నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత నేను అలా ప్రవర్తించడం మినహా.” ఎవల్లా తన ముఖంలో దృఢత్వంతో చెప్పింది.

“దయచేసి శ్రద్ధపెట్టి నాకు చెప్పండి. అది చాలా చిన్న విషయమైనా సరే. ఆ రోజు మీ ప్రయాణంలో ప్రత్యేకంగా ఏమీ జరగలేదా?”

ఆ ప్రశ్న ఎవల్లా ముఖంలో మరోసారి ముడతలు పడేలా చేసింది, ఆమె తన కింది పెదవిని పళ్ళ మధ్య పెట్టుకుని కొరకడం ప్రారంభించింది. ఆ భంగిమలో ఆమె సమీర కి మరింత ఆకర్షణీయంగా, అందంగా కనిపించింది.

“ఒక చిన్న సంఘటన డాక్టర్. మేము ఆ ప్రదేశం నుండి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు, మార్గమధ్యంలో కారు రిపేర్‌కి వచ్చింది. మెకానిక్‌ను తీసుకురావడానికి డ్రైవర్ అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు, దానికి ఇరవై నిమిషాలు పట్టింది. ఆ సమయంలో నేను కారులో ఒంటరిగా ఉన్నాను.”

“మీరు ఆ కారులో ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు ఏం చేశారు?”

“డ్రైవర్ అక్కడి నుండి వెళ్లిన వెంటనే నాకు నిద్ర ముంచుకొచ్చింది, అతను తిరిగి వచ్చినప్పుడు నేను మెలకువలోకి వచ్చాను. నేను పది నిమిషాల కంటే ఎక్కువ నిద్రపోయి ఉండను అని అనుకుంటున్నాను.”

“కేవలం పడుకున్నాను అని మాత్రమే మీరు అనుకుంటున్నారు. అప్పుడు ఏం జరిగిందో మీకు తెలియదు.” సమీర అంది

“ఎస్ డాక్టర్” ఎవల్లా తలాడించింది.

“ఒకే అయితే” నిట్టూర్చింది సమీర. “మీ బాల్యం గురించి మీకు ఏదైనా గుర్తుందా? అలాగే మిమ్మల్ని ఆ అనాథ శరణాలయంలో ఎప్పుడు చేర్చారు, మిమ్మల్ని అక్కడ ఎవరు వదిలిపెట్టారు వంటి విషయాలు?”

అకస్మాత్తుగా ఆమె ముఖంలో కొంత అసౌకర్యం కనిపించింది “నాకు జ్ఞానం వచ్చేసరికి నేను ఆ అనాథ శరణాలయంలోనే ఉన్నాను. అదృష్టవశాత్తూ నా వయసు పిల్లలు కూడా అక్కడ ఉన్నారు. నా బాల్యం గురించి చెప్పుకోవడానికి అంతగా ఏమీ లేదు, అనాథ శరణాలయంలో పెరిగిన పిల్లల బాల్యంలాగే అది సాగిపోయింది. మీరు దాన్ని ఊహించుకోవచ్చు.”

“అంటే ఏ వయసు నుండి మీరక్కడ వున్నారో చెప్పగలరా?”

“పది, పన్నెండేళ్ళ వయసు.”

“మరి అంతకు ముందు ఎక్కడ వుండేవారు?”

“గుర్తులేదు. నాకు అస్సలు గుర్తులేదు.” ఆందోళన తో నిండిపోయింది ఎవల్లా మొహం.

"అదేమిటి? నువ్వు ఆ అనాధ శరణాలయానికి వచ్చింది పన్నెండేళ్ల వయసులో. అది మరీ అంత చిన్న వయసు కాదు కదా. అలా అంతకు ముందు విషయాలన్నీ ఎలా మర్చిపోతావు?" ఎవల్లా తనకన్నా చిన్నగా అనిపిస్తూండడం తో ఏకవచనానికి మారిపోయింది సమీర.

"నాకు తెలియదు డాక్టర్. నేను ఆ అనాధ శరణాలయం కి రావడానికి ముందు విషయాలేవీ నాకు గుర్తులేవు." ఎవల్లా మొహం లో అసౌకర్యం ఇంకా ఎక్కువైంది.

“ఆల్ రైట్. దాని గురించి ఆలోచించొద్దు.” అందుకు సంభందించిన ప్రశ్నలు ఇంకా అప్పుడు అడగడం మంచిది కాదని సమీర కి అనిపించింది. “మీకు అసలు స్నేహితులే లేరని మీ భర్త చెప్పారు.” ఎవల్లా లాంటి ఇష్టంగా మాట్లాడే, స్నేహపూర్వక అమ్మాయికి అసలు స్నేహితులే లేకపోవడం సమీర కి ఆశ్చర్యం కలిగించింది.

“నేను ఎవరితోనైనా స్నేహంగా ఉండగలను కానీ స్నేహితుల్ని ఏర్పరచుకోలేను. మొదటి నుండి నేను అలాగే ఉన్నాను.” ఎవల్లా మధురమైన నవ్వు సమీర కి వినడానికి చాలా బాగుంది. “విశ్వా చెప్పింది నిజమే. నాకు అసలు స్నేహితులే లేరు.”

“ఎవల్లా, మీ జీవితంలో ఏదైనా అసాధారణమైన, దురదృష్టకరమైన  వింత సంఘటనలు జరిగాయా? మీకు తెలిసినప్పటి నుండి నేటి వరకు. జాగ్రత్తగా ఆలోచించి నాకు చెప్పండి.”

“నాకు బంధువులు లేరు, ఎవరితోనూ సన్నిహిత స్నేహాలు కూడా లేవు. నిజానికి విశ్వాను పెళ్లి చేసుకునే వరకు నేను ఎవరితోనూ సాన్నిహిత్యం, ఆప్యాయతను అనుభవించలేదు. కాబట్టి నేను ఎక్కువగా ఇష్టపడే వ్యక్తులను కోల్పోయే అవకాశమే లేదు. అలాంటి దురదృష్టకరమైన సంఘటనలు ఏవీ జరగలేదు. ఇటీవలి కాలంలో నా జీవితంలో జరుగుతున్న సంఘటనలు మినహా అసాధారణమైన లేదా వింత సంఘటనలు కూడా ఏవీ జరగలేదు.” ఎవల్లా ఆ మాటలు చెబుతున్నప్పుడు ఆమె ముఖంలో కానీ గొంతులో కానీ ఎలాంటి గందరగోళం లేదు.

“ఎవల్లా, మీరు ఆ మానసిక స్థితిలో (అటాక్ సమయంలో) ఉన్నప్పుడు మీకు మీ గురించిన స్పృహ ఉండదా? మీరు ఏం చేస్తున్నారు, ఎందుకు చేస్తున్నారు అనే దాని గురించి మీకు అసలు జ్ఞానం ఉండదా?”

“ఉండదు.” అకస్మాత్తుగా మరోసారి ఎవల్లా ముఖంలో ముడతలు పడ్డాయి. “నేను అలా ప్రవర్తించే సమయంలో నాకు నా గురించిన ఎలాంటి స్పృహ ఉండదు. ఆ సమయంలో నేను గాఢ నిద్రలో ఉన్నట్లే ఉంటుంది.”

“ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్న!” సమీర కుర్చీలో ముందుకు వంగింది. “మీరు అలా ప్రవర్తించిన రోజు మొదటిసారా? ఆ శరణాలయంలో లేదా మరెక్కడైనా మీరు ఎప్పుడూ అలా ప్రవర్తించలేదా? దయచేసి జాగ్రత్తగా గుర్తుచేసుకుని చెప్పండి.”

అకస్మాత్తుగా ఎవల్లా నుదుటిపై మరోసారి ముడతలు పడ్డాయి.  ఆమె ముఖంలో ఒక అసౌకర్య భావం వచ్చింది. “నేను ఎదుర్కొంటున్న మరో సమస్య డాక్టర్ సమీర, ఆ శరణాలయంలో  ఇతర ప్రదేశాలలో గడిపిన నా జీవితం గురించి కూడా నాకు ఎక్కువగా గుర్తు లేదు. నేను బహుశా అలా ప్రవర్తించి ఉండవచ్చు కానీ అది ఇప్పుడు నాకు గుర్తుకు రావడం లేదు.”

సమీర ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, కుర్చీలో వెనక్కి వాలి కళ్ళు మూసుకుంది.

“ఇది ఏదైనా తీవ్రమైన విషయమా డాక్టర్? నేను దీని నుండి పూర్తిగా నయం కాలేనా? లేక ఇది మరింత తీవ్రంగా,  ప్రమాదకరంగా మారుతుందా?” ఇప్పుడు ఎవల్లా గొంతు పూర్తి ఆందోళన తో  ఉంది, అది ఆమె ముఖంలో కూడా ప్రతిబింబించింది.

“స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీస్ లేదా డిసోసియేటివ్ పర్సనాలిటీ లేదా మల్టిపుల్ పర్సనాలిటీస్ గురించి మీరు ఎప్పుడైనా విన్నారా?” సమీర కళ్ళు తెరిచి, కుర్చీలో ముందుకు వంగి, ఇద్దరి మధ్య ఉన్న టేబుల్‌పై తన మోచేతులను ఆన్చి అడిగింది.

“అవును, విన్నాను.” ఎవల్లా తలాడించింది. “స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీస్ ఆధారంగా రూపొందించబడిన సినిమాలను నేను చూశాను. అలాగే కొంతకాలం క్రితం సిడ్నీ షెల్డన్ నవల ఒకటి చదివాను కానీ దాని పేరు మర్చిపోయాను. అందులో కూడా స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీస్, మల్టిపుల్ పర్సనాలిటీస్ గురించే ఉంటుంది.”

“ఆ పుస్తకం పేరు ‘టెల్ మీ యువర్ డ్రీమ్స్’.” సమీర నవ్వుతూ చెప్పింది. “ఇది ప్రధానంగా స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీస్, మల్టిపుల్ పర్సనాలిటీస్ ల గురించే ఉంటుంది. ఏదేమైనా మీకు నవలలు చదివే అలవాటు కూడా ఉంది.”

“ఖచ్చితంగా, నాకు నవలలు చదివే అలవాటు ఉంది.” పెదవులపై చిరునవ్వుతో ఎవల్లా అంది. “నేను చాలా మంది రచయితల నవలలు చదివాను, ఇప్పటికీ చదువుతున్నాను.”

“అది నిజంగా మంచి విషయమే.” సమీర నవ్వుతూ తలాడించింది. “ముఖ్యంగా స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీస్ పై మీకు ఒక అవగాహన ఉండటం మంచిదే. మీలో ఒక స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీ అభివృద్ధి చెందుతోందని, ఆ స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీ పేరు ‘ఒకతో’ అని నేను భయపడుతున్నాను.”

 “దేవుడా! ఎందుకు? నాలో అలాంటి స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీ ఎందుకు అభివృద్ధి చెందాలి? నాకేమైంది?” మరోసారి ఎవల్లా ముఖం నిండా ఆందోళన నిండిపోయింది.

“మనసు అనేది చాలా సంక్లిష్టమైన విషయం ఎవల్లా, అందులో అలాంటి విషయాలు ఎందుకు జరుగుతాయో మనం ఖచ్చితంగా చెప్పలేము.” సమీర కుర్చీలో వెనక్కి వాలి, పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి అంది “దీనికి ఇంకా కొన్ని పరీక్షలు అవసరం, కానీ నా ప్రాథమిక అభిప్రాయం ఏమిటంటే నువ్వు స్ప్లిట్ పర్సనాలిటీ రుగ్మతతో బాధపడుతున్నావు.”

“ఏదేమైనా డాక్టర్, నేను దీని నుండి శాశ్వతంగా బయటపడాలి, అది కూడా వీలైనంత త్వరగా జరగాలి. నా వల్ల విశ్వా బాధపడితే నేనుండలేను. నన్ను పెళ్లి చేసుకుని తను తప్పు చేశానని ఆయన ఎప్పటికీ భావించకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను.” ఆందోళనగా ఎవల్లా అంది.

“నేను ఇక్కడ మీకు ఒక విషయం హామీ ఇస్తున్నాను ఎవల్లా.” సమీర అంది. “నేను ఆయనతో మాట్లాడిన ఆ కొద్ది సమయంలోనే ఒక విషయం అర్థం చేసుకున్నాను! మీరు ఎలా మారినా, ఆయన మిమ్మల్ని పెళ్లి చేసుకున్నందుకు ఎప్పటికీ చింతించడు. తన జీవితంలో జరిగిన అత్యుత్తమమైనది అదే అని ఆయన భావిస్తున్నాడు. అది ఎలా సాధ్యమైందో ఆయనకే తెలియదు కానీ ఆయన మిమ్మల్ని అంతగా ప్రేమిస్తున్నాడు.”

“నేను ఎంత అదృష్టవంతురాలిని!” అకస్మాత్తుగా ఆమె కళ్ళలో మెరుపు, ముఖంలో ఆనందం వెలిశాయి. “అంత మంచి వ్యక్తి నా వల్ల ఎప్పటికీ విచారంగా ఉండకూడదు. దయచేసి డాక్టర్! వీలైనంత త్వరగా నన్ను నా సాధారణ స్థితికి తీసుకురండి.”

“నేను ఖచ్చితంగా అలాగే చేస్తాను. మీరు ఏమాత్రం చింతించకండి. మీలో మానసిక రుగ్మత ఉందని మీరే స్వయంగా అంగీకరించి, ఈ విధంగా చికిత్సకు ఒప్పుకోవడం వల్ల ఈ పని సగానికి పైగా సులభమైపోయింది. మీరు ప్రశాంతంగా ఉండండి, వీలైనంత త్వరగా మిమ్మల్ని మళ్ళీ పూర్తిగా సాధారణ స్థితికి తీసుకురావడానికి నేను ఒక ప్రణాళిక రూపొందిస్తాను.”

(ఇక్కడివరకూ నచ్చిందని ఆశిస్తా. తదుపరి భాగం సాధ్యమైనంత త్వరలో పబ్లిష్ చేస్తా. దయచేసి రేటింగ్ ఇచ్చి రివ్యూ రాయడం మర్చిపోవద్దు.)