“Love or illusion?” books and stories free download online pdf in Gujarati

“પ્રેમ કે ભ્રમ?”

એક દીકરીની એવી કહાની, જેને પ્રેમ અને માતા-પિતાના સાચા પ્રેમ વચ્ચેનો તફાવત સમજવામાં ઘણું મોડું થઈ ગયું.

રાજેશભાઈ એક સામાન્ય મધ્યમવર્ગીય પરિવારના માણસ હતા. તેઓ નોકરી કરીને પોતાના પરિવારનું ગુજરાન ચલાવતા હતા. તેમની પત્ની સુમિત્રા અને એક દીકરી જિની હતી. રાજેશભાઈની આખી દુનિયા તેમની દીકરી હતી. પોતાની નાની-મોટી ઇચ્છાઓને બાજુ પર રાખીને તેઓ જિનીની દરેક જરૂરિયાત પૂરી કરતા. તેમનું એક જ સપનું હતું કે દીકરી ભણેલી-ગણેલી બને, પોતાના પગ પર ઊભી રહે અને જીવનમાં ખુશ રહે.

સમય પસાર થતો ગયો અને જિની કોલેજમાં આવી. ત્યાં તેની મુલાકાત આર્યન નામના યુવક સાથે થઈ. આર્યન દેખાવમાં ખૂબ જ આકર્ષક હતો. મોંઘો ફોન, બ્રાન્ડેડ કપડાં, બાઈક અને પાર્ટીઓ તેની ઓળખ હતી. ધીમે ધીમે બંને વચ્ચે  frienship થઈ અને પછી એ friendship પ્રેમમાં બદલાઈ ગઈ.

જિનીને લાગતું કે આર્યન તેને સાચો love કરે છે. પરંતુ તેને ખબર નહોતી કે આર્યનનો દેખાવ માત્ર એક નકાબ હતો. તેની પાસે કોઈ સ્થાયી નોકરી નહોતી. તે પોતાના પિતાના પૈસાથી મોજશોખ કરતો હતો. તેના પર દેવું પણ હતું અને તે પોતાની હકીકત બધાથી છુપાવતો હતો.

એક દિવસ જિનીએ પોતાના માતા-પિતાને આર્યન વિશે જણાવ્યું. રાજેશભાઈએ શાંતિથી કહ્યું, "બેટા, અમને તારા પ્રેમ સામે કોઈ વાંધો નથી. તું જેને પસંદ કરે તેની સાથે લગ્ન કરી શકે છે. પરંતુ પહેલાં અમને આર્યનને મળવા દે. અમે માત્ર એટલું જાણવા માગીએ છીએ કે તે જીવનની જવાબદારી ઉઠાવવા તૈયાર છે કે નહીં."

સુમિત્રાએ પણ સમજાવ્યું, "બેટા, લગ્ન માત્ર પ્રેમથી નથી ચાલતાં. તેમાં વિશ્વાસ, ઈમાનદારી અને એકબીજાનું સન્માન પણ જરૂરી છે."

પરંતુ આર્યને જિનીના મનમાં માતા-પિતા વિરુદ્ધ વાતો ભરવાનું શરૂ કર્યું. તે કહેતો, "તારા માતા-પિતાને તારી ખુશી નથી જોઈતી. તેમને તો માત્ર પૈસા અને સમાજની ઇજ્જતની ચિંતા છે. જો તું મને સાચો પ્રેમ કરે છે તો મારી સાથે લગ્ન કર."

બીજી તરફ રાજેશભાઈએ આર્યન વિશે તપાસ કરી. તેમને ખબર પડી કે આર્યન કોઈ કામ કરતો નહોતો, તેના પર દેવું હતું અને તે પોતાના પિતાના પૈસાથી ખોટો દેખાવ કરતો હતો. તેના જૂના સંબંધો વિશે પણ કેટલીક ચિંતાજનક વાતો સામે આવી.

રાજેશભાઈએ જિનીને સમજાવ્યું, "બેટા, ગરીબ હોવું કોઈ ખામી નથી. જો આર્યન મહેનતુ અને ઈમાનદાર હોત તો મને કોઈ વાંધો ન હોત. પરંતુ પોતાની હકીકત છુપાવવી અને બીજાના પૈસે મોજ કરવી યોગ્ય નથી."

પરંતુ જિની પ્રેમમાં એટલી અંધ બની ગઈ હતી કે તેને માતા-પિતાની દરેક વાત ખોટી લાગતી હતી. એક દિવસ બધાની સામે તેણે પોતાના પિતાનું અપમાન કર્યું અને કહ્યું, "મારે મારા જીવનનો નિર્ણય જાતે લેવો છે. તમે મારી ખુશીના દુશ્મન છો."

આ શબ્દો રાજેશભાઈના દિલમાં તીરની જેમ વાગ્યા. જે દીકરી માટે તેમણે આખી જિંદગી મહેનત કરી હતી, એ જ દીકરી આજે તેમને દુશ્મન કહી રહી હતી.

થોડા દિવસ પછી જિની આર્યન સાથે ઘર છોડીને ચાલી ગઈ અને બંનેએ લગ્ન કરી લીધાં. શરૂઆતના દિવસો ખૂબ સારા રહ્યા. આર્યન જિનીને ફરવા લઈ જતો અને પ્રેમથી વાત કરતો. પરંતુ થોડા સમય પછી તેનું સાચું સ્વરૂપ સામે આવવા લાગ્યું.

આર્યન કામ કરતો નહોતો અને ઘરના ખર્ચની જવાબદારી પણ લેતો નહોતો. તે વારંવાર જિનીને કહેતો, "તારા પિતાને ફોન કરીને પૈસા માગી લે. તેમની પાસે પૈસા છે તો તને મદદ કરવામાં શું વાંધો છે?"

જિનીને આ વાત પસંદ નહોતી, છતાં તેણે એક દિવસ પિતાને ફોન કર્યો. દીકરીનો અવાજ સાંભળીને રાજેશભાઈ ખુશ થઈ ગયા. તેમણે એક પણ સવાલ કર્યા વગર પોતાની મહેનતની બચતમાંથી પૈસા મોકલી આપ્યા. તેમને લાગ્યું કે દીકરી મુશ્કેલીમાં હશે.

પરંતુ આર્યન એ પૈસા ઘર માટે વાપરવાને બદલે પોતાના મોજશોખ અને પાર્ટીઓમાં ખર્ચી નાખતો. ધીમે ધીમે તે જિની સાથે ખરાબ વર્તન કરવા લાગ્યો. નાની નાની વાતમાં ઝઘડો કરતો અને તેની લાગણીઓની કોઈ કદર કરતો નહીં.

એક દિવસ જિનીને આર્યનના ફોનમાં બીજી છોકરીઓ સાથેની વાતચીત મળી. તપાસ કરતાં તેને ખબર પડી કે આર્યન અગાઉ પણ ઘણી છોકરીઓને પ્રેમના ખોટા વચનો આપી ચૂક્યો હતો. તે જિનીના પિતાની આર્થિક સ્થિતિ વિશે પણ પોતાના મિત્રો સાથે વાત કરતો હતો.

જિની તૂટી ગઈ. તેણે આર્યનને પૂછ્યું, "તું મારી સાથે પ્રેમ કરતો હતો કે મારા પિતાના પૈસા માટે મારી સાથે લગ્ન કર્યા હતા?"

આર્યને જવાબ આપવાને બદલે જિનીને જ દોષી ઠેરવી. તે બોલ્યો, "તારા પિતાના પૈસા લીધા તો શું થઈ ગયું? હવે તું મને સવાલ કરીશ?"

એ દિવસે જિનીને સમજાઈ ગયું કે તેણે કોના પર વિશ્વાસ કર્યો હતો. તેને પોતાના માતા-પિતાની દરેક વાત યાદ આવવા લાગી. તેણે યોગ્ય કાનૂની સલાહ લઈને આર્યનથી અલગ થવાનો નિર્ણય કર્યો.

થોડા સમય પછી જિની પોતાના ઘરે પાછી આવી. દરવાજો ખૂલતાં જ સુમિત્રાએ દીકરીને ગળે લગાવી લીધી. જિની રડતાં બોલી, "મમ્મી, મને માફ કરી દો. મેં તમારી વાત સાંભળી નહીં. મેં પપ્પાનું અપમાન કર્યું. હું ખોટી હતી."

રાજેશભાઈ પણ ત્યાં આવ્યા. જિની તેમની સામે માથું ઝુકાવીને ઊભી રહી. "પપ્પા, મને માફ કરી દો. તમે મારા માટે કેટલું કર્યું અને મેં તમને જ દુઃખ પહોંચાડ્યું."

રાજેશભાઈએ તેને ગળે લગાવીને કહ્યું, "બેટા, તું મારી દીકરી છે. તારી ભૂલથી મારો પ્રેમ ઓછો નહીં થાય. પરંતુ એક વાત હંમેશાં યાદ રાખજે. ક્યારેય એક વ્યક્તિ માટે પોતાના માતા-પિતાને દુઃખી કરવા યોગ્ય નથી. માતા-પિતા ક્યારેય પોતાના સંતાનનું ખરાબ નથી ઇચ્છતા. તેઓ જે કહે છે તેની પાછળ તારી ખુશી અને સુરક્ષાની ચિંતા હોય છે.

દુનિયામાં ઘણા લોકો પ્રેમનાં વચનો આપશે, પરંતુ મુશ્કેલીના સમયે કોણ તારી સાથે ઊભું રહેશે એ સમજવું જરૂરી છે. માતા-પિતાનું સ્થાન કોઈ વ્યક્તિ ક્યારેય લઈ શકતી નથી."

જિનીએ પિતાની વાત સમજી અને પોતાની ભૂલ સ્વીકારી. તેણે ફરીથી અભ્યાસ અને કારકિર્દી પર ધ્યાન આપ્યું. નોકરી મેળવીને ધીમે ધીમે પોતાના પગ પર ઊભી થઈ. હવે તે કોઈના દેખાવ કે મીઠી વાતોથી પ્રભાવિત થવાને બદલે વ્યક્તિના સ્વભાવ, ઈમાનદારી અને જવાબદારીને મહત્વ આપતી હતી.

આ કહાની આપણને શીખવે છે કે પ્રેમ લગ્ન ખોટાં નથી અને માતા-પિતાની પસંદગીથી થયેલાં લગ્ન હંમેશાં સાચાં હોય એવું પણ નથી. પરંતુ કોઈપણ સંબંધમાં આંખ બંધ કરીને વિશ્વાસ કરવો યોગ્ય નથી. વ્યક્તિના પૈસા કરતાં તેનું વ્યક્તિત્વ વધારે મહત્વનું છે. ગરીબી ખામી નથી, પરંતુ છેતરપિંડી અને બેજવાબદારી ખોટી છે.

યાદ રાખજો, પ્રેમ કરવો ખોટું નથી, પરંતુ એક વ્યક્તિના પ્રેમમાં એટલા અંધ ન બની જવું કે જે માતા-પિતાએ આખી જિંદગી આપણને ખુશ રાખવા મહેનત કરી, એમની આંખોમાં આંસુ આવી જાય. કારણ કે માતા-પિતા કદાચ દરેક વખતે સાચા ન હોય, પરંતુ તેઓ ક્યારેય પોતાના સંતાનનું ખરાબ નથી ઇચ્છતા.