રાત્રિના અંધકારના સમૂહને નાબૂદ કરી રજત (ચાંદી) જેવી શોભાથી યુક્ત, પ્રદીપ્ત બરફની ચાદર હિમાલયના શિખરો પર પ્રકાશ પામી રહી છે અસંખ્ય વિશાળ અને મહાન શિખરોની હમાળાઓ; ઝરણાંઓ વહી રહ્યા છે, શિખરથી શિખર ઊંચકાઈ રહ્યા છે દિગંતની સીમા પર જઈને જાણે તેનો અંત થાય! માથા પર ચંદ્ર અને સૂર્ય, ચરણોમાં પૃથ્વીનું સામ્રાજ્ય મસ્તક પર સ્વર્ગનો ભાર વહન કરી રહ્યો છે; બરફથી મસ્તક ઢાંકીને જાણે પ્રકૃતિની રમત ચાલી રહી છે
બનફૂલ - 1
બનફૂલ( જંગલનું ફૂલ )કાવ્યોપન્યાસ"જે ફૂલ હજુ અસૂંઘેલું છે, અને નખથી જેનું કૂંપળ ભાંગવામાં નથી આવ્યું"પ્રથમ સર્ગમારે નથી જોઈતું જ્ઞાન, જોઈતું જાણવુંસંસાર અને મનુષ્ય કોને કહેવાય!વનનું પુષ્પ વનમાં જ ખીલતવનની ગોદમાં જ સૂકાઈ જાત!દીપ-નિર્વાણરાત્રિના અંધકારના સમૂહને નાબૂદ કરીરજત (ચાંદી) જેવી શોભાથી યુક્ત, પ્રદીપ્ત બરફની ચાદરહિમાલયના શિખરો પર પ્રકાશ પામી રહી છેઅસંખ્ય વિશાળ અને મહાન શિખરોની હમાળાઓ;ઝરણાંઓ વહી રહ્યા છે, શિખરથી શિખર ઊંચકાઈ રહ્યા છેદિગંતની સીમા પર જઈને જાણે તેનો અંત થાય!માથા પર ચંદ્ર અને સૂર્ય, ચરણોમાં પૃથ્વીનું સામ્રાજ્યમસ્તક પર સ્વર્ગનો ભાર વહન કરી રહ્યો છે;બરફથી મસ્તક ઢાંકીને જાણે પ્રકૃતિની રમત ચાલી રહી છેભ્રૂકુટી (ભમર)ના ઈશારે જ જાણે સૌનું નિરીક્ષણ કરી ...Read More
બનફૂલ - 2
લેખક - રવીન્દ્રનાથ ટાગોરબીજો સર્ગ"ઓ કુટીરવાસી! ઓગળો અને દરવાજો ખોલો!"તોય કેમ કોઈ જવાબ દેતું નથી?ફરીથી પ્રવાસીએ ધીમેથી દરવાજો ખખડાવ્યો!"હું પથિક છું, કુટીરમાં કોણ છે?"તોય કોઈ ઉત્તર નથી, બધું જ શાંત છે—નદી પોતાના મનમાં વહી રહી છે!વૃક્ષ પોતાના મનમાં પ્રભાતના વાયુમાંસરસર અવાજે ડોલી રહ્યું છે, ગીત ગાઈ રહ્યું છે!હવાના સપાટાથી કુટીરની ટોચે લતા ધીમે ધીમે ડોલે છે,ચારે બાજુ પુષ્પોની સુગંધ ફેલાવી રહી છે!ફરીથી પ્રવાસીએ દરવાજો ખખડાવ્યો—ધીમે ધીમે શિથિલ સાંકળ ખુલી ગઈ.આંખો ફાડીને પથિક આશ્ચર્યચકિત થઈને જોઈ રહે છે,આશ્ચર્યથી કોઈ ચિત્રની જેમ ઊભો છે.કેમ પ્રવાસી, કેમ પ્રવાસી, મૃગ જેમ દિશા ભૂલ્યો હોયઅથવા કોઈ ગરીબ રત્ન જોઈ ગયો હોય તેમ!કેમ ઓ કોની ...Read More