Description

കിഴക്കേടത്ത് മനഭാഗം 5 — ജനിക്കാത്ത കുഞ്ഞ്“അവനെ കൊന്നത് മനുഷ്യനാണ്.”ആ വാക്കുകൾ ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങി.അതിന് താഴെ എഴുതിയിരുന്ന പേര്—വിശ്വനാഥൻ കിഴക്കേടത്ത്.അവന്റെ അച്ഛൻ.ആദിത്യൻ രേഖ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.“ഇത് കള്ളമാണ്.”രാഘവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.“എന്റെ അച്ഛൻ ആരെയും കൊന്നിട്ടില്ല.”അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.“എന്റെ അച്ഛൻ അങ്ങനെയുള്ള ആളല്ല.”രാഘവൻ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി.“നിന്റെ അച്ഛനെ നീ എത്രമാത്രം അറിയുന്നു?”ആ ചോദ്യം ആദിത്യനെ നിശ്ശബ്ദനാക്കി.വിശ്വനാഥൻ ഒരിക്കലും തന്റെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.അമ്മ മരിച്ചശേഷവും അദ്ദേഹം അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.രാത്രികളിൽ പലപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കും.ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് “ദേവകി” എന്ന പേര് വിളിക്കുമായിരുന്നു.അന്ന് ആദിത്യന് അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.ഇപ്പോൾ...എല്ലാം ഒരു ബന്ധമായി മാറുകയായിരുന്നു.---നന്ദന കുഞ്ഞിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തിരുന്നു.കുഞ്ഞ് കരയുന്നില്ല.അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരുന്നു.അവൻ മുറിയുടെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി.അവിടെ ആരുമില്ല.പക്ഷേ കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകൾ ആരെയോ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ.“അവൻ എന്താണ് നോക്കുന്നത്?”ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.നന്ദന മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.അവൾ കുഞ്ഞിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.“എന്റെ മകൻ.”അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിചിത്രമായ ഉറപ്പ്.അപ്പോഴാണ് കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിച്ചത്.പിന്നിൽ