અધ્યાય ૫: અસલી પીએમની વેદના
પુણેના ખાનગી ફાર્મહાઉસના ભૂગર્ભમાં, સમય જાણે થંભી ગયો હતો. વડાપ્રધાન વિજયકુમાર પટેલ એક નાની, ભેજવાળી અને ઠંડી કોટડીમાં બંધ હતા. તેમના કપડાં ગંદાં થઈ ગયા હતા, અને ચહેરા પર બે દિવસની અનિદ્રા અને ચિંતા સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. તેમની જમણી આંગળી પરની ત્રણ મોઢાવાળા સિંહની ચાંદીની વીંટી ગુમ હતી, જેની નિશાનીઓ તેમના ચહેરા પર સ્પષ્ટ હતી.
તેમણે નિશાંતના સ્વપ્નની વાત જાણ્યા વિના, તે જ વાતાવરણનો અનુભવ કરી રહ્યા હતા. હવામાં એક તીવ્ર, ધાતુ જેવી ગંધ હતી—જાણે કે જૂના અને અજાણ્યા રસાયણોનો વાસ. ઉપરની છતમાંથી સતત પાણીના ટીપાં ટપકવાનો અવાજ આવતો હતો, જે શાંતિમાં પણ કાનમાં ખટકો પેદા કરતો હતો.
પીએમ પટેલ મજબૂત મનોબળના માણસ હતા. તેમણે પોતાને પથ્થરની દીવાલ પર ટેકો આપીને બેઠા હતા.
"તેઓ મને કેમ જીવતો રાખે છે?" તેમણે મનમાં વિચાર્યું. "જો તેમને મારી હત્યા કરવી હોત, તો અત્યાર સુધીમાં કરી દીધી હોત. તેઓએ ડુપ્લિકેટ મૂક્યો છે, એટલે આ માત્ર રાજકીય બદલો નથી, આ એક વ્યવસ્થિત સત્તા પરિવર્તનનું ષડયંત્ર છે."
તેમને સવારના સમાચાર યાદ આવ્યા, જેમાં ડુપ્લિકેટ પીએમ (જેનું નામ અભય શર્મા છે તે તેઓ જાણતા નહોતા) દ્વારા જાહેર કરાયેલી ઉદાર આર્થિક નીતિઓ. એ નીતિઓ! તે તો તેમના પોતાના પક્ષના સિદ્ધાંતોની વિરુદ્ધ હતી. આ ડુપ્લિકેટે માત્ર તેમનું સ્થાન જ નથી લીધું, પણ દેશની દિશા પણ બદલી નાખી છે.
નકશા જેવી તિરાડનું રહસ્ય
નિશાંતે પોતાના સ્વપ્નમાં જે જોયું હતું, તે વાસ્તવિકતામાં અહીં હતી. પીએમની સામેની દીવાલ પર, એક મોટી અને લાંબી તિરાડ હતી. તે તિરાડ ઉપરથી નીચે સુધી ફેલાયેલી હતી, અને પાણીના ટીપાં તેમાંથી જ ટપકતા હતા.
એક કલાક સુધી ધ્યાનથી જોયા પછી, વડાપ્રધાનને અચાનક સમજાયું. તે તિરાડની રેખાકૃતિ તેમને પરિચિત લાગી. તે માત્ર તિરાડ નહોતી; તે એક ચોક્કસ ભૌગોલિક આકાર હતો.
"આ તો... દક્ષિણ ભારતનો પશ્ચિમી દરિયાકિનારો છે!"
તિરાડનો વળાંક, તેના ઉપરના છેડા અને નીચેના ખૂણાઓ ભારતના પશ્ચિમી દરિયાકિનારા સાથે મેળ ખાતા હતા. પીએમનું મગજ ઝડપથી દોડવા લાગ્યું. આ જગ્યા માત્ર એક ફાર્મહાઉસ નથી, આ જગ્યાને એવા લોકોએ પસંદ કરી હશે જેઓ ભારતના નકશા અને તેના વ્યૂહાત્મક સ્થાનોથી પરિચિત છે.
તેમને તરત જ યાદ આવ્યું: આ ફાર્મહાઉસ પુણે-કોલ્હાપુર હાઇવેથી દૂર, પશ્ચિમ ઘાટની નજીક આવેલું છે. આ સ્થળ કોઈ મોટો વેપાર માર્ગ કે દેશની આર્થિક ગતિવિધિઓ સાથે સંકળાયેલો હોવો જોઈએ.
વડાપ્રધાને તિરાડ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીને આખી કોટડીનો ખૂણે-ખૂણો ફરીથી તપાસ્યો. તેમની પાસે કોઈ હથિયાર નહોતું, માત્ર એક જ વસ્તુ હતી: સમય.
મુલાકાતીનો પ્રવેશ
અચાનક, ભારે ધાતુનો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. એક ઊંચો, કદાવર માણસ અંદર પ્રવેશ્યો, જેનો ચહેરો માસ્કથી ઢંકાયેલો હતો. તે આખી ગેંગનો લીડર નહોતો, પણ એક કડક ગાર્ડ હતો.
"તમારા માટે ખોરાક," ગાર્ડે ગુસ્સાથી એક થાળી નીચે ફેંકી દીધી.
પીએમ પટેલે શાંતિથી પૂછ્યું, "તમે કોણ છો? અને આ ષડયંત્ર પાછળ કોનો હાથ છે? શું તે વિરોધ પક્ષ છે? કે પછી કોઈ વિદેશી શક્તિ?"
ગાર્ડ હસ્યો, તેનો અવાજ ગુંજતો હતો. "તમે એ જાણતા નથી? તમે એ માણસને વર્ષોથી જાણો છો, મિસ્ટર પ્રાઇમ મિનિસ્ટર. તે માત્ર તમારા શાસનનો વિરોધ કરતો નહોતો... તે તમારાથી નફરત કરતો હતો. હવે એ તમારી ખુરશી પર બેઠો છે અને તમારી સત્તાનો ઉપયોગ કરીને તમને અહીં સડવા માટે છોડી દેશે."
"તમે કોની વાત કરો છો?"
ગાર્ડે દરવાજો બંધ કરતાં પહેલાં, એક જ વાક્ય કહ્યું, જેણે પીએમના મનમાં ભૂકંપ સર્જી દીધો:
"એક માણસ... જેની રાજકીય કારકિર્દીનો અંત તમે લાવ્યા હતા."
દરવાજો બંધ થઈ ગયો. પીએમનું મગજ ઝડપથી ભૂતકાળમાં દોડવા લાગ્યું. એવો કયો વ્યક્તિ હતો જેની કારકિર્દીનો અંત તેમણે લાવ્યો હતો અને જેની પાસે આટલા મોટા ષડયંત્રને અંજામ આપવાની તાકાત હતી?
તેમની પાસે હવે માત્ર એક નકશા જેવી તિરાડ, રસાયણોની ગંધ અને એક રહસ્યમય કડી હતી: કોઈ જૂનો બદલો લેનાર રાજકીય હરીફ.
હવે ત્રણેય હીરો (નિશાંત, રોહન, રાવત) પુણે પહોંચવા તૈયાર છે, અને તેમની પાસે એક નવું રહસ્ય છે: કિડનેપિંગનો માસ્ટરમાઇન્ડ કોણ છે?
આગળના અધ્યાયમાં, શું તમે નિશાંતની ડ્રોન રેકી પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવા માગો છો અને ફાર્મહાઉસની સુરક્ષા કેવી રીતે તોડવી તે જોવા માગો છો, કે પછી કિડનેપિંગના માસ્ટરમાઇન્ડની ઓળખ પર ધ્યાન આપવા માગો છો?
