🌧️💌 પ્રકરણ ૧૫: સોસાયટીનું ધાબું, પહેલો વરસાદ અને 'છુપો ' પ્રેમ!
દૈનિક ચબરાકિયાં: "ટીનેજ એજનો પ્રેમ પણ ચોમાસા જેવો હોય છે સાહેબ... ક્યારેય કોઈને પૂછીને નથી આવતો! બસ એક ઝાપટું પડે અને આખી દુનિયા લીલીછમ (અને ગુલાબી) લાગવા માંડે છે!"
આનંદનગર સોસાયટીમાં આજે સવારથી જ રોમેન્ટિક માહોલ હતો. આકાશમાં ઝીણી ઝીણી બુંદો પડી રહી હતી અને ઠંડો પવન વહી રહ્યો હતો. આ વાતાવરણ વચ્ચે સોસાયટીના A-બ્લોક અને B-બ્લોકના ધાબા પર એક અનોખી જ 'અદ્રશ્ય' વાર્તા આકાર લઈ રહી હતી.
આ વાર્તા હતી સોસાયટીના બે ટીનેજર્સ—૧૭ વર્ષના આર્શવ (A-302, સેક્રેટરી હિતેશ પટેલનો ભત્રીજો) અને ૧૬ વર્ષની અનાયા (B-201, પ્રોજેક્ટ મેનેજર દેવાંશ જોશીની નાની બહેન) ની!
આર્શવ શરમાળ, શાંત અને પુસ્તકો તથા સાયન્સમાં રસ ધરાવતો છોકરો હતો, જ્યારે અનાયા એકદમ ચંચળ, ફોટોગ્રાફીની શોખીન અને સોશિયલ મીડિયા પર એક્ટિવ રહેતી ક્યૂટ છોકરી હતી. બંને જણા એક જ કોચિંગ ક્લાસમાં જતા હતા, પણ સોસાયટીમાં વડીલો અને મિત્રોની હાજરીને લીધે રૂબરૂ વાતો કરવાનો કોઈ મોકો મળતો નહોતો.
પરંતુ આ ચોમાસાએ બંને માટે એક છૂપો રસ્તો ખોલી આપ્યો હતો!
બપોરે જ્યારે આખી સોસાયટી વરસાદના લીધે પોતપોતાના ઘરમાં ચા-પકોડાની મજા માણી રહી હતી, ત્યારે આર્શવ ધાબાના કવર્ડ શેડ નીચે ઊભો રહીને વરસાદનો વીડિયો ઉતારવાનો નાટક કરી રહ્યો હતો. બીજી તરફ, B-બ્લોકના ધાબા પર અનાયા પણ હાથમાં પિંક કલરની છત્રી લઈને 'ચોમાસાની રીલ' બનાવવાના બહાને આવી પહોંચી હતી.
બંનેના ધાબા વચ્ચે માત્ર દસ-પંદર ફૂટનું જ અંતર હતું!
અનાયાએ છત્રી સહેજ ઊંચી કરીને આર્શવ તરફ જોયું અને હળવું સ્માઈલ આપ્યું. આર્શવનું દિલ તો જાણે વીજળીના કડાકાની જેમ ધબકી ગયું!
આર્શવે આજુબાજુ નજર દોડાવી અને ધાબાના પિલર પાછળ સંતાઈને હાથના ઈશારાથી પૂછ્યું, "ફિઝિક્સની નોટ્સ બનાવી લીધી?"
અનાયાએ મોં મચકોડીને હોઠ પર આંગળી મૂકીને ઈશારો કર્યો—"ચૂપ રહો! નીચે ભાભી છે!"
ત્યારબાદ અનાયાએ પોતાના ફોનમાં ઝડપથી ટાઈપ કર્યું અને આર્શવને સ્નાપચેટ (Snapchat) પર મેસેજ મોકલ્યો:
"ફિઝિક્સનું તો ખબર નથી, પણ આ વરસાદમાં તમારા ધાબા તરફ જોવાનું કનેક્શન સો ટકા સેટ થઈ ગયું છે!"
આર્શવે મેસેજ વાંચીને શરમાઈને નીચે જોયું. તેણે તરત જ ધાબા પર પડેલા કાગળ પર પેનથી કંઈક લખ્યું, એનો વિમાન જેવો રોકેટ બનાવ્યો અને B-બ્લોકના ધાબા તરફ ફેંક્યો.
કાગળની હોડીઓ તો પાણીમાં તરે, પણ આનંદનગરનો આ 'કાગળનો પ્રેમ' પવનમાં ઊડીને સીધો અનાયાની પિંક છત્રી પર જઈને પડ્યો!
અનાયાએ હોઠ પર આંગળી રાખીને ચુપચાપ એ કાગળ ખોલ્યો. એમાં આર્શવે એક કવિતા લખી હતી:
"વરસાદના પાણી તો નદી નાળા માં વહી જશે અનાયા,
પણ તારી આ એક સ્માઈલ મારા દિલમાં રહી જશે!"
અનાયા આ લાઈન વાંચીને ખડખડાટ હસી પડી. તેણે પણ પોતાના ફોનમાં ઇન્સ્ટાગ્રામની સ્ટેટસ સ્ટોરી મૂકી, જેમાં માત્ર વરસાદનું મ્યુઝિક હતું અને નીચે નાના અક્ષરે 'A' લખીને હિડન ટેગ આપ્યો હતો.
પરંતુ, આ બે ટીનેજર્સનો આ 'છૂપો છાપો મારો પ્રેમ' લાંબો સમય અદ્રશ્ય ન રહી શક્યો!
સોસાયટીના સીસીટીવી કેમેરા જેવા માણેક લાલ અને રૂસ્તમ દારૂવાલા ગાર્ડનના શેડ નીચે બેસીને ગરમ ચા પી રહ્યા હતા. ચમન કાકાએ પોતાની લાકડી ઉપર ધાબા તરફ ચીંધીને રૂસ્તમજીને બતાવ્યું.
"અરે રૂસ્તમજી! જરા ઉપર જુઓ તો ખરા! આ A-બ્લોકના ધાબેથી કાગળના રોકેટ B-બ્લોક તરફ કેમ ઊડી રહ્યા છે? શું આજે હવામાન ખાતાએ રોકેટ વરસાદની આગાહી કરી છે?" માણેક લાલ એ મૂંછમાં હસીને કહ્યું.
રૂસ્તમ દારૂવાલાએ પોતાની ચશ્માની ફ્રેમ સરખી કરતાં કહ્યું, "પરવરદિગાર! આ તો આપણે જેને 'લાવ લેટર' કહેતા હતા, એનું આધુનિક 5G વર્ઝન લાગે છે! આર્શવ અને અનાયાની જુગલબંધી ચાલી રહી છે."
ભજનપ્રેમી મનોહર જોશી પણ ચાનો ઘૂંટડો ભરતાં બોલ્યા, "માણેક લાલ , આપણે પણ એ ઉંમરમાંથી પસાર થયા છીએ. ચોમાસાનો પહેલો પ્રેમ જ કંઈક અલગ હોય છે. છોકરાઓ નિર્દોષ છે, પણ જો હિતેશભાઈ કે દેવાંશને ખબર પડી તો સોસાયટીમાં બીજો જ રોગચાળો ફાટી નીકળશે!"
વડીલોએ નક્કી કર્યું કે આ ટીનેજ પ્રેમને વઢવા કે રોકવાને બદલે એને નિર્દોષ સીમામાં જ રહેવા દેવો.
સાંજે જ્યારે અનાયા અને આર્શવ નીચે ગાર્ડનમાં મગનકાકાની કિટલી પાસે સામસામે આવ્યા, ત્યારે માણેક લાલે આર્શવના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને ધીમેથી કહ્યું, "બેટા આર્શવ! રોકેટ ધાબા પરથી ફેંકો એમાં વાંધો નથી, પણ ધ્યાન રાખજો કે ફિઝિક્સના પેપરમાં માર્ક્સનું રોકેટ નીચે ન આવે! પ્રેમ પણ કરો અને ભણો પણ ખરા!"
માણેક લાલની આ વાત સાંભળીને આર્શવ ટેન્શન માં આવી ગયો અને અનાયાનો ચહેરો ગુલાબી થઈ ગયો.
📝 માણેક લાલની ડાયરી (પ્રકરણનો અંત):
"ટીનેજ એજનો પ્રેમ એ વરસાદની પહેલી સોડમ જેવો હોય છે સાહેબ—અતિશય સુંદર, નિર્દોષ અને તાજો! વડીલ તરીકે આપણી ફરજ એ પ્રેમ પર અંકુશ મૂકવાની નથી, પણ એ પ્રેમને યોગ્ય દિશા બતાવવાની છે. આનંદનગરના આ વહેતા વરસાદમાં આજે બે દિલોની નવી વાર્તા શરૂ થઈ છે, જે સોસાયટીને વધુ જીવંત બનાવે છે!"
