ભાગ ૪: ભાઈનું વિલન બનવું અને નવો ખતરો
નદીના કિનારે રાત્રિના અંધકાર વચ્ચે ફેલાયેલી ભયાનક શાંતિને ભેદીને દૂ૨થી પોલીસના સાયરનનો અવાજ ગુંજવા લાગ્યો હતો. લાલ અને વાદળી લાઈટોના ચમકારા દૂરના વળાંક પરથી દેખાવા લાગ્યા હતા. આરવના મનમાં એક ક્ષણ માટે આશા જાગી કે કદાચ પોલીસ આવી જશે તો આ ભયાનક સપના જેવી સ્થિતિનો અંત આવશે.
પણ એ જ ક્ષણે, એક ધાતુના ઠંડા સ્પર્શે તેની ગરદન પર મૃત્યુનો અહેસાસ કરાવ્યો.
યશે પોતાની પિસ્તોલ સીધી આરવની કાનપટ્ટી પર તાણી દીધી હતી. યશની આંખોમાં રહેલો ડર હવે ગાયબ થઈ ચૂક્યો હતો, તેની જગ્યાએ એક ક્રૂર અને નિર્દય ચમક આવી ગઈ હતી.
"યશ... આ તું શું કરે છે? તું મારા પર બંદૂક તાણી રહ્યો છે?!" આરવના અવાજમાં આઘાત અને અવિશ્વાસ ભળેલા હતા.
"મોઢું બંધ રાખ, આરવ!" યશ તીખા અવાજે બૂમ પાડી ઊઠ્યો. "તું શું સમજે છે કે આ બધું એક ગેરસમજણ હતી? કે હું આમાં ફસાઈ ગયો છું? ના, ભાઈ... આ બધું ખૂબ વિચારીને બનાવેલો મારો પ્લાન હતો!"
આરવની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "એટલે... એટલે કે તું મજબૂર નથી?"
"મજબૂરી? કેવી મજબૂરી?" યશ રાક્ષસી હાસ્ય હસ્યો. "પિતાજીની કરોડોની પ્રોપર્ટી અને બિઝનેસમાં મારો પાર્ટનર રોહન વચ્ચે આવતો હતો. તેને રસ્તામાંથી હટાવવો જરૂરી હતો. એટલે જ મેં કિલરને સુપારી આપી હતી. પણ કિલરને મેં પહેલાથી જ કહી રાખ્યું હતું કે કામ પતાવીને લાશ તારી લાલ કારની ડિગીમાં જ મૂકે!"
આરવનું લોહી થીજી ગયું. તે પોતાના સગા ભાઈના ચહેરા સામે જોઈ રહ્યો, જે આટલો ભયાનક ચહેરો છુપાવીને આટલા વર્ષોથી તેની સાથે રહેતો હતો.
"પણ યશ... હું તો તારો સગો ભાઈ છું! તું મને કેમ આમાં ઘસેડે છે?" આરવનો અવાજ ધ્રૂજી રહ્યો હતો.
"કારણ કે તું એક પરફેક્ટ બકરો છે!" યશે પિસ્તોલનો દોરો વધુ ભીંસ્યો. "તારી ઈમેજ એક સનકી સ્ક્રિપ્ટ રાઈટરની છે. પોલીસ જ્યારે અહીં આવશે અને તારી ગાડીની ડિગીમાંથી મારા પાર્ટનરની લાશ મળશે, ત્યારે બધા એ જ માનશે કે તારું મગજ હટી ગયું હતું અને તેં જ આ ખૂન કર્યું છે! તું જેલમાં જઈશ અથવા પોલીસ એન્કાઉન્ટરમાં મરી જઈશ... અને હું? હું પિતાજીની બધી સંપત્તિનો એકમાત્ર વારસદાર બનીને એશ કરીશ!"
પોલીસની ગાડીઓ હવે માત્ર થોડા જ સો મીટર દૂર હતી. હેડલાઈટોનો પ્રકાશ કાંઠા સુધી પહોંચવા લાગ્યો હતો.
"હવે ચૂપચાપ કાર પાસે ઊભો રહે અને પોલીસ સામે હાથ ઉપર કરી દે," યશે કાનમાં ફુસફુસાઈને કહ્યું, "જો એક પણ શબ્દ બોલવાની કોશિશ કરી છે કે મારૂં નામ લીધું છે, તો પોલીસ ગોળી મારે એ પહેલાં જ હું તારું ભેજું ઉડાવી દઈશ!"
આરવ સ્તબ્ધ થઈને ઊભો રહ્યો. જે ભાઈને તેણે નાનપણથી આંગળી પકડીને ઉછેર્યો હતો, એ જ ભાઈ આજે તેને આખી જિંદગી માટે જેલના સળિયા પાછળ ધકેલવા અથવા મોતને ઘાટ ઉતારવા તૈયાર ઊભો હતો. સસ્પેન્સ હવે પરાકાષ્ઠાએ હતું—પોલીસ પહોંચવાની તૈયારીમાં હતી અને આરવ મોત તથા જેલના બેધારી તલવાર વચ્ચે ફસાયો હતો.
ભાગ ૫: રિયલ કિલરની એન્ટ્રી (માસ્ટર ટ્વિસ્ટ)
પોલીસના સાયરનનો અવાજ વધુ ને વધુ નજીક આવી રહ્યો હતો. લાલ અને વાદળી સાયરનની લાઈટો ઝાડીઓમાંથી છણાઈને આરવ અને યશના ચહેરા પર પડી રહી હતી.
"તારા હાથ ઉપર કર, આરવ! નહીંતર હું અત્યારે જ ગોળી મારી દઈશ!" યશે રાક્ષસી આવેશમાં આવીને ચીસ પાડી. તેની આંગળી પિસ્તોલના ટ્રિગર પર ભીંસાઈ ચૂકી હતી.
આરવે નિરાશામાં પોતાની આંખો બંધ કરી દીધી. તેને લાગ્યું કે તેની જિંદગીની આ છેલ્લી સેકન્ડ છે.
"ઠાહહહ્હ્હ્હ્"
સૂમસામ રાત્રિની શાંતિને ચીરીને એક ગોળીનો ભયાનક અવાજ ગૂંજ્યો. પણ ગોળી આરવને નહોતી વાગી.
યશના મોંમાંથી દર્દભરી ચીસ નીકળી ગઈ—"આહહહ!"—અને તેના હાથમાંથી પિસ્તોલ છટકીને દૂર કાંકરી વાળા રસ્તા પર જઈ પડી. એક ગોળી સીધી યશની હથેળીને વીંધીને નીકળી ગઈ હતી. યશ પોતાના લોહીલુહાણ હાથને પકડીને જમીન પર બેસી પડ્યો.
આરવે ઝટકા સાથે આંખો ખોલી. દૂર અંધારામાં, નદી કિનારે ઉગેલા ઘેરા ઝાડી-ઝાંખરામાંથી કાળા કપડાં પહેરેલો એક પડછાયો ધીમે ધીમે બહાર આવી રહ્યો હતો. તેના હાથમાં સાયલેન્સર લગાવેલી સ્નાઇપર રાયફલ હતી, જેમાંથી હજુ પણ હલકો ધુમાડો નીકળી રહ્યો હતો.
ચહેરા પર કાળો માસ્ક લગાવીને ચાલી આવતા એ શાર્પશૂટરે પોતાના માસ્કને સહેજ નીચે સરકાવ્યો. તેના મુખ પર એક ભયાનક અને કૂટિલ હાસ્ય હતું.
"અરેરે... બે સગા ભાઈઓ મિલકત અને જેલના ડરે એકબીજાનું લોહી બહાવવા તૈયાર થઈ ગયા?" કિલરનો અવાજ ભારે અને કંપારી છૂટી જાય એવો હતો. તે બંને ભાઈઓ તરફ આગળ વધ્યો અને જોરથી હસી પડ્યો, "તમે બંને ભાઈઓ એક નંબરના મૂર્ખ છો!"
યશ દર્દથી કણસતા અવાજે બોલ્યો, "તું... તું અહીં શું કરે છે? મેં તો તને પૂરા પચાસ લાખ રોકડા આપ્યા હતા! તું મારા પર ગોળી કેવી રીતે ચલાવી શકે?"
કિલર નીચે નમ્યો અને યશની પિસ્તોલ પોતાના ખિસ્સામાં મૂકતા બોલ્યો, "હા, પચાસ લાખ મેં લીધા... અને બોડી પણ મેં જ લાલ કારની ડિગીમાં મૂકી. પણ નાના શેઠ, તમે જેટલા હોંશિયાર સમજો છો ને પોતાને, એટલા છો નહીં."
આરવ આઘાતમાં ઊભો ઊભો બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેણે હિંમત કરીને પૂછ્યું, "એટલે... આ બધું શું છે? તું કોણ છે?"
કિલરે આરવ તરફ નજર કરી અને ઠંડા અવાજે ખુલાસો કર્યો: "આરવ, તને શું લાગે છે કે તારો એ રોંગ નંબરનો મેસેજ માત્ર એક અકસ્માત હતો? ના! મેં જ યશના પ્લાનનો ઉપયોગ કરીને તને આ ખેલમાં ઘસડ્યો. મેં જાણીજોઈને લાશ તારી કારની ડિગીમાં મૂકી જેથી તું ડરીને અહીં સુધી ખેંચાઈ આવે."
"પણ કેમ?!" આરવે ચીસ પાડી.
કિલરે પોતાની રાયફલ લોડ કરતા સાયરનની લાઈટો તરફ જોયું અને બોલ્યો: "કારણ કે મારો ખરો ટાર્ગેટ યશનો એ પાર્ટનર નહોતો, ના તો યશ પોતે છે! મારો આખો પ્લાન તો આખી વાર્તાના એ માસ્ટરમાઇન્ડને ખુલ્લો પાડવાનો છે, જેણે મને આ કામ કરવા માટે યશ કરતા પણ ડબલ પૈસા આપ્યા છે. અને એ માસ્ટરમાઇન્ડ અત્યારે જ આ પોલીસની ગાડીઓ લઈને અહીં પહોંચી રહ્યો છે!"
આરવ અને યશ બંને સન્ન રહી ગયા. એક નવો અને વધારે ભયાનક રહસ્યનો પડદો ઊંચકાઈ રહ્યો હતો—પોલીસની ગાડીઓમાં આવી રહેલી વ્યક્તિ કોઈ રક્ષક નહીં, પણ આ આખી ગેમની ખરી સૂત્રધાર હતી!
ભાગ ૬: માસ્ટરમાઇન્ડનો ચહેરો
પોલીસના સાયરનનો અવાજ હવે નદી કિનારાની અગિયારસો મીટર નજીક આવી ગયો હતો. લાલ અને લીલા રંગના ઝબકારા આખા વાતાવરણમાં સન્નાટો વ્યાપી રહ્યા હતા.
કિલરે પોતાના ખિસ્સામાંથી એક સેટેલાઇટ ફોન બહાર કાઢ્યો અને સ્પીકર ઓન કરીને એક જ લાઇન બોલ્યો:
"કામ પતી ગયું છે, બોસ. શિકાર જાળમાં ફસાઈ ગયા છે. હવે નાટક પૂરું કરો."
સામેથી માત્ર એક ટૂંકો અવાજ આવ્યો: "હું પાછળ જ છું."
એ જ ક્ષણે, પોલીસની સાયરન વાળી ગાડીઓની બિલકુલ આગળ એક કાળા રંગની લક્ઝુરિયસ SUV પુરપાટ ઝડપે આવીને ઊભી રહી. એ ગાડીમાંથી પોલીસ નહીં, પણ કાળો સૂટ-બૂટ પહેરેલી એક રૌફદાર વ્યક્તિ બહાર નીકળી. તેના એક હાથમાં મોંઘી સિગાર હતી અને ચહેરા પર એક ક્રૂર, વિજયી સ્મિત હતું.
હેડલાઇટના તીવ્ર પ્રકાશમાં આરવે એ ચહેરો જોયો અને તેના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ.
એ વ્યક્તિ બીજું કોઈ નહીં પણ આરવનો નાટક ડાયરેક્ટર—રોહિત હતો!
"રોહિત સર?! તમે... અહીં?!" આરવના અવાજમાં આઘાત, અવિશ્વાસ અને ભયનું મિશ્રણ હતું.
રોહિતે સિગારનો ધુમાડો હવામાં છોડ્યો અને જોરથી હસી પડ્યો. "આરવ, મારો બેસ્ટ સ્ક્રિપ્ટ રાઇટર! તને શું લાગતું હતું કે તું નાટકની કલ્પનાઓ લખે છે? અરે મૂર્ખ, તું જે કાગળ પર લખતો હતો, એ તો મારો રિયલ-લાઇફ ગેમ પ્લાન હતો!"
યશ જમીન પર લોહીલુહાણ હાથે કણસતો બોલ્યો, "રોહિત? પણ તારો આમાં શું સંબંધ? મેં તો આ કિલરને અલગથી રોક્યો હતો!"
"તારો ભ્રમ છે, નાના શેઠ!" રોહિતે યશ તરફ નજર કરીને તિરસ્કારથી કહ્યું. "યશ, તને શું લાગતું હતું કે તું એકલો હોંશિયાર છે? તારી અને તારા પાર્ટનરની કંપની પર મારી નજર છ મહિનાથી હતી. તારા પાર્ટનરને રસ્તામાંથી હટાવવાની સુપારી તું આપવા માગતો હતો, પણ એ કિલર શરૂઆતથી જ મારો માણસ હતો!"
આરવે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું, "પણ સર... પેલો રોંગ નંબર? મેં તો ઉતાવળમાં એક ડિજિટ અલગ ટાઇપ કર્યો હતો..."
રોહિતે આરવની નજીક આવીને તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને ક્રૂરતાથી હસ્યો. "તને ખરેખર લાગે છે કે એ એક અકસ્માત હતો? બે દિવસ પહેલાં જ્યારે મેં તારો ફોન મારી પાસે સ્ક્રિપ્ટ જોવા માટે લીધો હતો, ત્યારે જ મેં તેમાં એક સ્પેશિયલ માલવેર વાયરસ નાખી દીધો હતો! તું ડાયરેક્ટર તરીકે મારા નંબર પર ગમે તે મેસેજ મોકલે, એ સીધો જ આ કિલરના ગુપ્ત નંબર પર ડાયવર્ટ થઈ જતો હતો."
આરવ આ સાંભળીને અવાક થઈ ગયો. તેના મગજના બધા જ તાર હલી ગયા.
"મારો પ્લાન એકદમ સિમ્પલ હતો," રોહિતે વિગતવાર ખુલાસો કરવાનું શરૂ કર્યું. "તારી સ્ક્રિપ્ટ 'ધ ડાર્ક નાઇટ' માં જે રીતે મર્ડર થતું હતું, એ જ સ્ક્રિપ્ટને મેં રિયલ લાઇફમાં વાપરી. યશના પાર્ટનરનું મર્ડર થાય, લાશ તારી કારમાંથી મળે, એટલે તું ખૂની બને! તું જેલમાં જાય એટલે તારા નાટકનો ૧૦ કરોડનો ઇન્સ્યોરન્સ અને પબ્લિસિટી મને મળે! અને બીજી તરફ, યશ પર મર્ડરનું ષડયંત્ર રચવાનો કેસ થાય એટલે તેની આખી કંપની અને મિલકત ઓક્શનમાં જાય, જેને હું કૌડીના ભાવે ખરીદી લઉં!"
રોહિતે પોતાની પિસ્તોલ બહાર કાઢી અને આરવ તથા યશ બંને પર તાકી દીધી.
"એક ગોળીથી ત્રણ નિશાના! પાર્ટનર મરી ગયો, યશ જેલમાં જશે, આરવ એન્કાઉન્ટરમાં માર્યો જશે અને આ આખા ખેલનો એકમાત્ર વિજેતા બનીશ હું—રોહિત!"
રોહિતની આંગળી પિસ્તોલના ટ્રિગર પર ભીંસાવા લાગી. રાતના અંધારામાં હવે મૃત્યુ માત્ર એક ઇંચ દૂર ઊભું હતું.
ભાગ ૭: રિયલ આર્ટિસ્ટનો માસ્ટરપ્લાન (ધ ગ્રાન્ડ એન્ડ)
રોહિતની આંગળી પિસ્તોલના ટ્રિગર પર ભીંસાઈ રહી હતી. નદી કિનારે મૃત્યુનો ઘનઘોર સન્નાટો છવાયેલો હતો. રોહિત અને કિલરના ચહેરા પર વિજયી રાક્ષસી હાસ્ય હતું.
પણ એ જ ભયાનક ક્ષણે, કાળજા કંપાવી દે તેવા અંધારા વચ્ચે એક અવાજ ગૂંજ્યો—આરવ જોરજોરથી હસવા લાગ્યો!
તેનું હાસ્ય કોઈ ડરેલા માણસનું નહોતું, પણ એક ચતુર કલાકારનું હતું જેણે પોતાના વિરોધીને જાળમાં ફસાવી દીધો હોય.
રોહિતે પિસ્તોલ સહેજ નીચી કરી અને અકળાઈને બોલ્યો, "તું પાગલ થઈ ગયો છે આરવ? મરતા પહેલાં કેમ હસી રહ્યો છે?"
આરવે પોતાના ચહેરા પરથી ડરનો મુખોટો ઉતારી ફેંક્યો. તેણે શાંતિથી પોતાના જેકેટના અંદરના ખિસ્સામાંથી બીજો એક નાનો, સ્માર્ટ ગૅજેટ જેવો ફોન બહાર કાઢ્યો.
"રોહિત સર... તમે મને એક સાધારણ સ્ક્રિપ્ટ રાઈટર સમજવાની મોટી ભૂલ કરી ગયા," આરવે આંખોમાં ચમક સાથે કહ્યું. "તમે વિચાર્યું કે તમારા માલવેર વાયરસ વિશે મને ખબર નહીં પડે? બે દિવસ પહેલાં જ્યારે મારો ફોન હેંગ થયો અને આપોઆપ ડાયવર્ટ થવા લાગ્યો, ત્યારે જ મને શંકા ગઈ હતી. હું માત્ર એક આર્ટિસ્ટ નથી, પણ ક્રાઈમ સ્ક્રિપ્ટ લખવા માટે મેં સાયબર સિક્યોરિટીનો કોર્સ પણ કરેલો છે!"
રોહિત અને કિલરના ચહેરા પરનો રંગ ઊડી ગયો.
આરવે આગળ ખુલાસો કર્યો, "તમે મારા ફોનમાં વાયરસ નાખ્યો, પણ મેં એ જ વાયરસનો ઉપયોગ કરીને તમારા ફોનનું લાઈવ લોકેશન અને વોઈસ ક્લોનિંગ ટ્રેક કરી લીધું હતું! જ્યારે મને પહેલો રોંગ નંબરનો મેસેજ આવ્યો, ત્યારે જ મને સમજાઈ ગયું હતું કે તમે મારી સ્ક્રિપ્ટને રિયલ લાઈફમાં યુઝ કરી રહ્યા છો. અને હા... મારા નાના ભાઈ યશની શંકાસ્પદ હરકતો પર પણ મારી નજર હતી જ!"
યશ આશ્ચર્યથી આરવ સામે જોઈ રહ્યો.
આરવે પોતાના બીજા ફોનની સ્ક્રીન રોહિત તરફ ફેરવી. સ્ક્રીન પર રેકોર્ડિંગ અને લાઈવ બ્રોડકાસ્ટ ચાલુ હતું.
"તમે બંનેએ અત્યાર સુધી જે પણ કબૂલાત કરી—યશની સુપારીથી લઈને રોહિત સર તમારો આખો વીમાનો કૌભાંડ અને મર્ડર પ્લાન—એ બધું જ આ ફોન દ્વારા સીધું જ પોલીસ કંટ્રોલ રૂમ અને સાયબર ક્રાઈમ હેડક્વાર્ટરને 'લાઈવ સ્ટ્રીમ' થઈ રહ્યું હતું!"
"ચારેય બાજુથી ઘેરાઈ ગયા છો! તમારા હથિયાર નીચે ફેંકી દો!"
એ જ ક્ષણે, ચારેય બાજુની ઝાડીઓમાંથી ડઝનબંધ પોલીસ વાહનોની હાઈ-બીમ લાઈટો એકસાથે ચાલુ થઈ ગઈ. આખો નદી કિનારો દિવસ જેવા પ્રકાશથી ઝળહળી ઊઠ્યો. કમાન્ડો અને સશસ્ત્ર પોલીસે રોહિત અને શાર્પશૂટરને ઘેરી લીધા.
રોહિત અને કિલર કંઈ સમજે કે ભાગવાનો પ્રયાસ કરે એ પહેલાં જ પોલીસે તેમની પાસે પહોંચીને પિસ્તોલ આંચકી લીધી અને બંનેને જમીન પર ઢાળી દીધા. હાથકડીનો અવાજ ગુંજી ઊઠ્યો.
જમીન પર લોહીલુહાણ હાથે પડેલા યશ તરફ આરવે એક આખરી નજર નાખી. દર્દ અને દયાથી ભરેલા અવાજે આરવ બોલ્યો, "યશ, પૈસા અને પ્રોપર્ટીના મોહમાં તેં ભાઈનો સંબંધ પણ ભૂલી લીધો... પણ કાયદો તને માફ નહીં કરે." પોલીસે યશને પણ કસ્ટડીમાં લઈ લીધો.
ઘટનાના એક મહિના પછી...
માતૃભારતી એપ પર અને શહેરના તમામ થિયેટરોમાં એક નવા નાટકે ધૂમ મચાવી દીધી હતી. નાટકનું પોસ્ટર હોર્ડિંગ્સ પર ચમકી રહ્યું હતું—'ખોટો નંબર, સાચો ગુનો'.
આરવે પોતાની સાથે બનેલી આ વાસ્તવિક ઘટનાને જ પોતાની જિંદગીની સૌથી મોટી સુપરહિટ સ્ક્રિપ્ટ બનાવી દીધી હતી. એક ખોટો નંબર ગુનેગારો માટે કાળ બન્યો હતો, પણ એક સાચા કલાકાર માટે એ તેની જિંદગીની સર્વશ્રેષ્ઠ વાર્તા બની ગઈ હતી.....
