હસતા હસાવતા હરિભાઈ
લાડુથી શરૂ થયેલી લફડાની સફર
રામનગર ગામમાં હરિભાઈ નામનો એક મજાકિયો માણસ રહેતો હતો. હરિભાઈની ખાસિયત એ હતી કે તેઓ જ્યાં જાય ત્યાં હાસ્યની લહેર ફેલાઈ જાય. ગામમાં લગ્ન હોય, મેળો હોય કે ચાની કીટલી પર ચાર માણસ બેઠા હોય—હરિભાઈ ત્યાં પહોંચી જાય એટલે વાતાવરણમાં હાસ્ય આવી જતું.
એક દિવસ સવારે હરિભાઈ કાનજીભાઈની ચાની કીટલી પર બેઠા હતા.
કાનજીભાઈએ પૂછ્યું, "હરિભાઈ, આજે ક્યાં જવાના?"
હરિભાઈએ ચાનો કપ હાથમાં લેતાં કહ્યું, "જ્યાં મફતમાં નાસ્તો મળે ત્યાં!"
કાનજીભાઈ બોલ્યા, "તો આજે મારા ઘરે આવજો."
હરિભાઈ તરત ઊભા થઈ ગયા.
"આવી મીઠી વાત માટે તો હું ચા પણ છોડું!"
બધા હસી પડ્યા.
એટલામાં મનોજભાઈ દોડતા આવ્યા.
"હરિભાઈ! આજે મોટા લગ્નમાં જવાનું છે. તમને મહેમાનોને હસાવવાના છે."
હરિભાઈએ પૂછ્યું, "હસાવવાનું તો કરી દઈશ, પણ જમવાનું કોણ કરાવશે?"
મનોજભાઈ બોલ્યા, "એ તો લગ્નવાળા કરાવશે."
હરિભાઈ ખુશ થઈ ગયા.
"તો ચાલો! આજે મારી પ્રતિભા અને પેટ બંનેની પરીક્ષા છે!"
બંને લગ્નમાં પહોંચ્યા. ત્યાં સુંદર સજાવટ, રંગબેરંગી લાઇટો અને લોકોની ભારે ભીડ હતી. હરિભાઈની નજર અચાનક મીઠાઈના સ્ટોલ પર પડી. સામે લાડુની મોટી થાળી હતી.
હરિભાઈ બોલ્યા, "વાહ! આ લાડુ જોઈને મારું પેટ અંદરથી તાળી પાડી રહ્યું છે!"
તેમણે એક લાડુ લીધો.
એટલામાં એક નાનું બાળક આવ્યું.
"હરિ કાકા, મને પણ લાડુ આપો."
હરિભાઈએ તેને બે લાડુ આપી દીધા.
પછી બીજું બાળક આવ્યું. પછી ત્રીજું. થોડી જ વારમાં દસેક બાળકો હરિભાઈની આસપાસ ભેગાં થઈ ગયાં.
રસોઈયો દોડતો આવ્યો.
"હરિભાઈ! તમે આ શું કરો છો? લાડુ તો મહેમાનો માટે છે!"
હરિભાઈ હસીને બોલ્યા, "આ બાળકો મહેમાન નથી? એમના ચહેરા જુઓ, લાડુ કરતાં પણ વધારે મીઠા છે!"
આ સાંભળીને બધાં હસી પડ્યા.
થોડીવાર પછી વરરાજાનો એક મિત્ર હરિભાઈ પાસે આવ્યો. તેણે મજાકમાં કહ્યું, "હરિભાઈ, તમે સ્ટેજ પર જઈને કહો કે લાડુ પૂરા થઈ ગયા."
હરિભાઈને મજાકની ખબર જ નહોતી. તેઓ તરત સ્ટેજ પર પહોંચી ગયા.
માઈક હાથમાં લઈને બોલ્યા,
"મહેમાનો! લાડુ ઝડપથી ખાઈ લો! થોડા સમયમાં પૂરા થઈ જવાના છે!"
આ સાંભળીને લોકો મીઠાઈના સ્ટોલ તરફ દોડવા લાગ્યા.
રસોઈયો માથું પકડીને ઊભો રહી ગયો.
"અરે હરિભાઈ!"
હરિભાઈ નિર્દોષ ચહેરે બોલ્યા,
"મેં તો લોકોને સમયસર ચેતવણી આપી!"
આખું લગ્નમંડપ હાસ્યથી ગુંજી ઉઠ્યું.
લગ્ન પૂરું થયા પછી વરરાજાના પિતાએ હરિભાઈને કહ્યું,
"હરિભાઈ, તમારા કારણે આજનું લગ્ન બધાને લાંબા સમય સુધી યાદ રહેશે."
હરિભાઈ બોલ્યા,
"લગ્નમાં બે વસ્તુ ક્યારેય ઓછી ન પડવી જોઈએ—લાડુ અને હાસ્ય!"
બીજા દિવસે સવારે મનોજભાઈ ફરી હરિભાઈના ઘરે આવ્યા.
"હરિભાઈ, ચાલો. આજે પોલીસ સ્ટેશન જવાનું છે."
હરિભાઈ ગભરાઈ ગયા.
"અરે મનોજ! મેં લાડુ ખાધા છે, ચોરી નથી કરી!"
મનોજભાઈ હસીને બોલ્યા,
"ડરશો નહીં. તમને પકડવા નહીં, પોલીસને હસાવવા બોલાવ્યા છે."
હરિભાઈએ રાહતનો શ્વાસ લીધો.
"અરે! તો પહેલાં જ કહી દેવું હતું. હું તો આખી રાત લાડુનો કેસ વિચારતો હતો!"
બંને પોલીસ સ્ટેશન પહોંચ્યા.
ઇન્સ્પેક્ટર સાહેબે હરિભાઈને જોઈને પૂછ્યું,
"હરિભાઈ, તમને ખબર છે તમને અહીં કેમ બોલાવ્યા છે?"
હરિભાઈ બોલ્યા,
"સાહેબ, જો લાડુનો કેસ હોય તો રસોઈયાને બોલાવો. હું તો નિર્દોષ છું!"
પોલીસ સ્ટેશનમાં બેઠેલા બધા પોલીસવાળા હસી પડ્યા.
ઇન્સ્પેક્ટર સાહેબે કહ્યું,
"અમારા સ્ટેશનમાં વાતાવરણ હંમેશાં ગંભીર રહે છે. આજે તમે બધાને થોડું હસાવો."
હરિભાઈ બોલ્યા,
"સાહેબ, હું જ્યાં જાઉં ત્યાં ગંભીરતાને રજા આપી દઉં છું!"
પછી હરિભાઈએ પોલીસની નોકરી, ગામના લોકો અને પોતાના ઘરજીવન વિશે એવી રમૂજી વાતો કરી કે પોલીસવાળા હસતા હસતા થાકી ગયા.
ઇન્સ્પેક્ટર સાહેબ બોલ્યા,
"હરિભાઈ, આજે પહેલીવાર એવું થયું છે કે અમારા સ્ટેશનમાં ફરિયાદ કરતાં હાસ્ય વધારે થયું!"
હરિભાઈ હસીને બોલ્યા,
"સાહેબ, હાસ્ય પણ એક પ્રકારની સેવા છે."
સાંજે હરિભાઈ ઘરે પાછા ફર્યા. તેમની પત્નીએ પૂછ્યું,
"આજે ક્યાં ગયા હતા?"
હરિભાઈ બોલ્યા,
"પોલીસ સ્ટેશન."
પત્ની ગભરાઈને બોલી,
"કેમ? શું થયું?"
હરિભાઈ હસીને બોલ્યા,
"મને પકડવા નહીં... પોલીસને હસાવવા!"
પત્નીએ માથું હલાવ્યું અને કહ્યું,
"તમને ભગવાન જાણે ક્યાં ક્યાં લઈ જશે!"
હરિભાઈ હસ્યા અને બોલ્યા,
"જ્યાં સુધી લોકો હસતા રહેશે, ત્યાં સુધી હરિભાઈની સફર ચાલુ રહેશે!"
પણ એ જ સમયે હરિભાઈના ફોન પર એક અજાણ્યો ફોન આવ્યો.
સામેથી અવાજ આવ્યો,
"હેલો હરિભાઈ! અમે શહેરમાંથી બોલીએ છીએ. તમારા હાસ્યના વીડિયો જોયા છે. અમે તમને એક મોટું કામ આપવા માંગીએ છીએ."
હરિભાઈએ મનોજભાઈ સામે જોયું.
"હવે શું નવું લફડું શરૂ થવાનું છે?"
મનોજભાઈ હસ્યા.
આગળના ભાગમાં...
હરિભાઈને મળ્યું શહેરમાંથી મોટું આમંત્રણ! હવે ગામનો હાસ્યકાર પહોંચશે શહેરની મોટી દુનિયામાં... 😂
