മൂന്നാം ഭാഗം — മറന്നുപോയ രാത്രി
അധ്യായം 28 — വാതിലിനപ്പുറം
പഴയ ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ ഇടനാഴിയിൽ കനത്ത കാൽപ്പാടുകളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
തം… തം… തം…
അർജുൻ കൈ ഉയർത്തി.
“എല്ലാവരും പിന്നിലേക്ക്.”
മായയും ആദിത്യയും മതിലിനോട് ചേർന്നു നിന്നു.
പുറത്തെ വാതിൽ ശക്തമായി അടിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം.
വീണ്ടും.
ധം!
പഴയ വാതിലിന്റെ ലോക്ക് ഇളകി.
അർജുൻ ചുറ്റും നോക്കി.
“പിന്നിലെ വഴി ഉണ്ടോ?”
ആദിത്യ തലകുലുക്കി.
“ലാബിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് ഒരു സർവീസ് പാതയുണ്ട്.”
“അത് എവിടെയാണ്?”
“ഇവിടെ.”
അവർ പഴയ അലമാര മാറ്റി.
താഴെ ഒരു ചെറിയ വാതിൽ.
അർജുൻ അത് തുറന്നു.
അകത്ത് ഇരുട്ട്.
മായ അവസാനമായി കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്ക് നോക്കി.
സ്ക്രീനിൽ ഇപ്പോഴും അതേ വാചകം:
“എന്നെ വിശ്വസിക്കരുത്.”
അവൾ ആ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തിരുന്നത്?
എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്വന്തം വീഡിയോയിൽ താൻ തന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് തന്നെ വിശ്വസിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞത്?
അവൾക്ക് ഉത്തരം വേണം.
“പോകാം,” അർജുൻ പറഞ്ഞു.
അവർ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
---
അധ്യായം 29 — ഭൂഗർഭ മുറി
താഴത്തെ നില പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വലുതായിരുന്നു.
പഴയ ഗവേഷണ ഉപകരണങ്ങൾ.
അടച്ചിട്ട മുറികൾ.
ഫയൽ കാബിനറ്റുകൾ.
എല്ലാത്തിനുമുപരി, മതിലിൽ ഒരു വലിയ മാപ്പ്.
ലോകത്തിന്റെ പല നഗരങ്ങളും ചുവന്ന അടയാളങ്ങളാൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മായ അതിലേക്ക് നോക്കി.
“ഇത് എന്താണ്?”
ആദിത്യ അടുത്തെത്തി.
“ഡോസ് പദ്ധതിയുടെ ആദ്യകാല മാപ്പ്.”
“ഇത്രയും നഗരങ്ങൾ?”
“അതെ.”
അർജുൻ മാപ്പിന്റെ ഒരു ഭാഗം ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഇവിടെ നോക്കൂ.”
കേരളത്തിലെ മൂന്ന് നഗരങ്ങൾ.
മുംബൈ.
ഡൽഹി.
സിംഗപ്പൂർ.
ലണ്ടൻ.
ബർലിൻ.
ന്യൂയോർക്ക്.
എല്ലാം ഒരേ ശൃംഖലയിൽ.
മായ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഇത് ഒരു കമ്പനിയുടെ പദ്ധതി അല്ല.”
ആദിത്യ മറുപടി നൽകി:
“അതാണ് ഞാൻ അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് കണ്ടെത്തിയത്.”
“പിന്നെ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് പുറത്തുപറഞ്ഞില്ല?”
ആദിത്യയുടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു.
“കാരണം ഞാൻ ഭയന്നു.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“ആരെയാണ്?”
ആദിത്യ മാപ്പിലേക്ക് നോക്കി.
“കമ്പനിയെ അല്ല. അതിന് പിന്നിലുള്ളവരെ.”
---
അധ്യായം 30 — റെക്കോർഡിംഗ്
ഒരു പഴയ മുറിയിൽ ഒരു ഡിജിറ്റൽ റെക്കോർഡർ കണ്ടെത്തി.
അതിൽ ഒരേയൊരു ഫയൽ.
ARCHIVE_07
അർജുൻ അത് പ്ലേ ചെയ്തു.
ശബ്ദം കേട്ടു.
ഡോ. അരവിന്ദ് റാവുവിന്റെ ശബ്ദം.
“DOSE പദ്ധതിയുടെ ആദ്യ ഘട്ടം രോഗികളുടെയും മരുന്നുകളുടെയും ബന്ധം പഠിക്കുന്നതിനായിരുന്നു.”
ഒരു ഇടവേള.
“പക്ഷേ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയത് അതിലും വലിയ ഒന്നാണ്.”
മായ ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടു.
“ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളുടെ അമിത ഉപയോഗം ചില രോഗികളിൽ ചികിത്സാ പരാജയങ്ങളുടെ സാധ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യ സംവിധാനത്തിൽ ഇത് വലിയ സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കാം.”
റെക്കോർഡിംഗ് തുടരുന്നു.
“ഈ സമ്മർദ്ദത്തെ ആരെങ്കിലും ദുരുപയോഗം ചെയ്താൽ…”
ശബ്ദം നിശ്ശബ്ദമായി.
പിന്നെ:
“ഒരു ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാക്കി മാറ്റാം.”
മായയുടെ മുഖം കടുപ്പമായി.
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“ഇതാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യം?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അത് തുടക്കം മാത്രം.”
---
അധ്യായം 31 — മായയുടെ ഓർമ്മ
അടുത്ത മുറിയിൽ ഒരു പഴയ വീഡിയോ സ്ക്രീൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മായ അതിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
അർജുൻ ഫയൽ തുറന്നു.
MAYA_ARCHIVE_01
വീഡിയോ ആരംഭിച്ചു.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പുള്ള മായ.
അവൾ ചെറുപ്പമായിരുന്നു.
മുഖത്ത് ആത്മവിശ്വാസം.
“ഞങ്ങളുടെ പഠനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ആന്റിബയോട്ടിക് ഉപയോഗത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയാണ്.”
മായ വീഡിയോ നോക്കി.
“അത് ഞാൻ തന്നെയാണ്.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അതെ.”
വീഡിയോയിലെ മായ തുടർന്നു:
“പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ ഡാറ്റയിൽ ചില അസാധാരണ മാതൃകകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.”
വീഡിയോ പെട്ടെന്ന് മാറി.
മായ മറ്റൊരു മുറിയിൽ.
ഈ തവണ അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയം.
“ഇത് ഔദ്യോഗിക ഗവേഷണമല്ല.”
വീഡിയോയിലെ മായ ക്യാമറയോട് പറഞ്ഞു:
“ആരോ ഡാറ്റ മാറ്റുകയാണ്.”
മായ ഇപ്പോഴത്തെ മായയിലേക്ക് നോക്കി.
“ഞാൻ ഇത് റെക്കോർഡ് ചെയ്തതാണോ?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അതെ.”
വീഡിയോയിലെ മായ തുടർന്നു:
“ഈ പദ്ധതി അവസാനിപ്പിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതിന്റെ ഫലം ഗുരുതരമായിരിക്കും.”
പിന്നെ സ്ക്രീൻ കറുത്തു.
---
അധ്യായം 32 — അഞ്ചു വർഷത്തെ ശൂന്യത
മായയുടെ ഓർമ്മയിൽ ചില ചിത്രങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞു.
ഒരു ലാബ്.
രാത്രി.
അരവിന്ദ് റാവുവുമായി തർക്കിക്കുന്ന താൻ.
ഒരു വാതിൽ.
ഒരു കറുത്ത ഫയൽ.
പിന്നെ…
ശൂന്യം.
“എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് ഓർമ്മയില്ല?”
ആദിത്യ അവളെ നോക്കി.
“അത് സ്വാഭാവികമല്ല.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“അന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?”
മായ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“എനിക്ക് അറിയില്ല.”
പെട്ടെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു:
“ഒരു കാര്യം ഓർമ്മയുണ്ട്.”
“എന്ത്?”
“ആ രാത്രി ഞാൻ ഒരാളെ കണ്ടിരുന്നു.”
“ആരെ?”
മായയുടെ മുഖത്ത് ഭയം.
“അവന്റെ മുഖം എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല.”
---
അധ്യായം 33 — മൂന്നാമത്തെ വ്യക്തി
അവർ പഴയ ഫയലുകൾ പരിശോധിച്ചു.
DOSE പദ്ധതിയിൽ മൂന്ന് പ്രധാന ഗവേഷകർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അരവിന്ദ് റാവു.
ആദിത്യ വർമ്മ.
മായ മേനോൻ.
പക്ഷേ ഒരു നാലാമത്തെ പേര് രേഖകളിൽ പലതവണ മായ്ച്ചിരുന്നു.
പഴയ ഡാറ്റ പുനഃസ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ പേര് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഡോ. നീരജ് കൃഷ്ണൻ.
അർജുൻ ഉടൻ അന്വേഷണം നടത്തി.
“അവൻ എവിടെയാണ്?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് അറിയില്ല.”
“ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടോ?”
“അത് പോലും അറിയില്ല.”
മായ പഴയ ചിത്രം നോക്കി.
ചിത്രത്തിൽ നാല് ഗവേഷകർ.
റാവു.
ആദിത്യ.
മായ.
നീരജ്.
അവൾ ചിത്രത്തിലെ നീരജിനെ നോക്കി.
അപ്പോൾ ഒരു ഓർമ്മ തിരിച്ചുവന്നു.
“ഇവനാണ്.”
ആദിത്യ ചോദിച്ചു:
“ആരാണ്?”
“അന്ന് രാത്രി ഞാൻ കണ്ട മനുഷ്യൻ.”
---
അധ്യായം 34 — ഫോൺ
അപ്പോൾ മായയുടെ ഫോൺ മുഴങ്ങി.
അപരിചിത നമ്പർ.
അവൾ കോൾ എടുത്തു.
“ഹലോ?”
മറുവശത്ത് ശബ്ദമില്ല.
പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ:
“മായ…”
അവൾ നിശ്ചലമായി.
“നീരജ്?”
ചില നിമിഷങ്ങൾ മൗനം.
“നിനക്ക് ഓർമ്മ വരാൻ തുടങ്ങി.”
മായയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിലായി.
“നീ എവിടെയാണ്?”
“നീ അന്വേഷിക്കുന്നിടത്തുതന്നെ.”
“എന്തിനാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്?”
“ഞാനല്ല തുടങ്ങിയത്.”
“പിന്നെ ആരാണ്?”
ശബ്ദം താഴ്ന്നു.
“നീ തന്നെയാണ്.”
കോൾ അവസാനിച്ചു.
മായ ഫോൺ താഴെവിട്ടു.
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“എന്താണ് പറഞ്ഞത്?”
മായ മറുപടി നൽകി:
“അവൻ പറഞ്ഞു… DOSE–02 ഞാൻ തന്നെയാണ് ആരംഭിച്ചതെന്ന്.”
---
അധ്യായം 35 — മറച്ചുവച്ച സത്യം
ആദിത്യ പഴയ ഒരു ഫയൽ പുറത്തെടുത്തു.
“ഇത് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചുവച്ചതാണ്.”
മായ അവനെ നോക്കി.
“എന്ത്?”
“അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് പദ്ധതി നിർത്താൻ തീരുമാനിച്ചത് നീയായിരുന്നു.”
“ഞാനോ?”
“അതെ.”
“പിന്നെ?”
“നീ ഒരു രഹസ്യ റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കി.”
അദ്ദേഹം ഫയൽ തുറന്നു.
റിപ്പോർട്ടിൽ മായയുടെ ഒപ്പ്.
PROJECT TERMINATION ORDER
അവൾ വായിച്ചു.
“ഞാൻ പദ്ധതി അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നല്ലോ.”
“അതെ.”
“പിന്നെ വീണ്ടും എങ്ങനെ തുടങ്ങി?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം നീ അപ്രത്യക്ഷയായി.”
“എത്ര ദിവസം?”
“പതിനൊന്ന്.”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.
“പതിനൊന്ന് ദിവസം?”
“അതെ.”
“എവിടെയായിരുന്നു ഞാൻ?”
ആദിത്യ തലകുലുക്കി.
“ആർക്കും അറിയില്ല.”
---
അധ്യായം 36 — പതിനൊന്ന് ദിവസങ്ങൾ
മായയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ഓർമ്മകൾ തിരികെ വരാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു മുറി.
വെളുത്ത മതിലുകൾ.
ഒരു മേശ.
മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന നീരജ്.
അവൻ പറയുന്നത്:
“നിനക്ക് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കണം.”
മായയുടെ പഴയ ശബ്ദം:
“ഞാൻ ഇത് തുടരില്ല.”
നീരജ്:
“അപ്പോൾ അവർ മറ്റൊരു വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കും.”
“ആരാണ് അവർ?”
“നിനക്ക് അറിയാം.”
അതിനുശേഷം…
ഇരുട്ട്.
മായ കണ്ണുതുറന്നു.
“എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നു.”
അർജുൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“എന്താണ്?”
“DOSE–02 രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പദ്ധതി അല്ല.”
“പിന്നെ?”
മായ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“മരുന്ന് വിപണിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.”
---
അധ്യായം 37 — യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം
മായ വിശദീകരിച്ചു.
DOSE–01 മനുഷ്യരുടെ മരുന്നുപയോഗവും ആരോഗ്യസംവിധാനത്തിലെ ദൗർബല്യങ്ങളും പഠിച്ചു.
DOSE–02 അതിനേക്കാൾ അപകടകരമായിരുന്നു.
ഒരു പ്രതിസന്ധി വന്നാൽ സമൂഹം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും?
ആശുപത്രികൾ എങ്ങനെ സമ്മർദ്ദത്തിലാകും?
മരുന്നുകളുടെ ആവശ്യകത എങ്ങനെ മാറും?
ജനങ്ങളുടെ ഭയം വിപണിയെ എങ്ങനെ മാറ്റും?
ഇവയെല്ലാം പഠിക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
പക്ഷേ അതിനായി യഥാർത്ഥ മനുഷ്യജീവിതങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായിരുന്നു.
അർജുൻ പറഞ്ഞു:
“ഇത് പുറത്തുകൊണ്ടുവരണം.”
മായ തലകുലുക്കി.
“തെളിവില്ലാതെ കഴിയില്ല.”
അപ്പോഴാണ് ആദിത്യ പറഞ്ഞത്:
“തെളിവ് ഉണ്ട്.”
അവൻ ഒരു ചെറിയ മെമ്മറി കാർഡ് പുറത്തെടുത്തു.
“ഇത് നീ തന്നതാണ്.”
മായ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
---
അധ്യായം 38 — അവസാന ഫയൽ
മെമ്മറി കാർഡ് തുറന്നു.
ഒരു വീഡിയോ.
മായയുടെ പഴയ ശബ്ദം.
“ഈ വീഡിയോ കാണുന്ന വ്യക്തിയോട് ഒരു അപേക്ഷ.”
അവൾ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്നെ വിശ്വസിക്കരുത്.”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“കാരണം ഈ പദ്ധതി പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ഞാൻ മറ്റൊരു വഴി തെരഞ്ഞെടുത്തു.”
വീഡിയോയിലെ മായ തുടർന്നു:
“ഞാൻ തന്നെ DOSE–02-ന്റെ ഭാഗമാകാൻ സമ്മതിച്ചു.”
അർജുൻ ഞെട്ടി.
വീഡിയോയിലെ മായ പറഞ്ഞു:
“പദ്ധതിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറാതെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നിയന്ത്രകരെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.”
അവൾ ഒരു പേര് പറഞ്ഞു.
“THE ARCHITECT.”
വീഡിയോ അവസാനിച്ചു.
മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദത.
ആദിത്യ ചോദിച്ചു:
“ആർക്കിടെക്റ്റ് ആരാണ്?”
മായ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
കാരണം അവൾക്ക് ആ പേര് അറിയാമായിരുന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയം.
“നീരജ് അല്ല.”
“പിന്നെ?”
മായ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ അച്ഛൻ.”
---
അധ്യായം 39 — പുതിയ വാതിൽ
അർജുൻ നിശ്ചലമായി.
“നിന്റെ അച്ഛൻ?”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു.
“അദ്ദേഹം പത്ത് വർഷം മുമ്പ് മരിച്ചതാണ്.”
ആദിത്യ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
“അപ്പോൾ…”
മായ പഴയ മെമ്മറി കാർഡ് വീണ്ടും നോക്കി.
വീഡിയോയിലെ അവസാന ഫ്രെയിമിൽ ഒരു ഫയൽ നമ്പർ.
ARCHITECT_01
അതിനടിയിൽ ഒരു തീയതി.
അടുത്ത ദിവസം.
അർജുൻ പറഞ്ഞു:
“നമുക്ക് ആ ഫയൽ കണ്ടെത്തണം.”
മായ തല ഉയർത്തി.
“അതിനു മുമ്പ് മറ്റൊരു കാര്യം.”
“എന്ത്?”
“നീരജ് ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ…”
അവൾ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.
“അവൻ നമ്മളെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മൾ അവനെ കണ്ടെത്തണം.”
അതേ നിമിഷം പുറത്തുനിന്ന് ഒരു ഫോൺ ശബ്ദം.
ആദിത്യയുടെ ഫോൺ അല്ല.
അർജുന്റെയും അല്ല.
മായയുടെ മേശപ്പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന പഴയ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്വയം ഓൺ ആയി.
സ്ക്രീനിൽ ഒരു വരി:
DOSE–02: PHASE THREE ACTIVATED
താഴെ മറ്റൊരു സന്ദേശം:
“Welcome back, Dr. Maya Menon.”
മായ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് അവസാനിച്ചെന്ന് കരുതിയിരുന്ന കളി… ഇപ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നത്.
തുടരും…
