પ્રકરણ : ૧ — આપણા બંને વચ્ચેની એક શાંતિ!
હાલમાં ૨૦૨૬ માં..
“બે અલગ અલગ વ્યક્તિઓ.. બે અલગ અલગ વિચારો.. અસંખ્ય અલગ - અલગ રસ્તાઓ.. પરંતુ છેવટે જ્યાં બે એક થઈ જાય છે, કદાચ તે જ સાચું સ્વર્ગ કહેવાય છે!”
અવની હંમેશની જેમ પોતાના જ વિચારોમાં ખોવાયેલી હતી.. જ્યારે શશાંક ભવિષ્યની યોજનાઓના પોતાના ગાઢ વિચારોમાં મગ્ન હતો!
અવની : આહ અહુહ.. (શશાંકનું થોડું ધ્યાન ખેંચવા માટે ચહેરા પર સ્મિત સાથે સહેજ ઉધરસ ખાતા)
શશાંક : તું ઠીક તો છે ને? (ચિંતામાં ચહેરા પર કરચલીઓ પાડતા)
અવની : હા મિસ્ટર! મને એમ હતું કે આપણે અહીં આપણી ૨૫મી વર્ષગાંઠની ઉજવણી કરવા સાથે આવ્યા છીએ, ખરું ને?
શશાંક : ચોક્કસ!
અવની : તો પછી તમે તમારા પોતાના જ વિચારોમાં કેમ ખોવાયેલા છો? હું છેલ્લા કેટલાક મિનિટોથી તમને જોઈ રહી છું અને તમને થોડા ઈશારા કરવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો, પણ તમે હંમેશાં તમારી ધૂનમાં જ રહો છો! શું કોઈ બાબત તમને પરેશાન કરી રહી છે?
શશાંક : ના મારી વ્હાલી! હું એકદમ બરાબર છું, બસ યાદોના સાગરમાં ડૂબકી મારવા ગયો હતો અને ખોવાઈ ગયો!
અવની : અરે ભગવાન! મને એક વાત કહો.. આપણા બંનેના સાથે રહેવાના આટલા વર્ષો પછી, તમે ક્યારેય મને કેટલી વાર નોટિસ કરી છે?
શશાંક : અરે ઘણી બધી વાર!
અવની : તો મને એક વાત કહો, જ્યારે તમે મને હા પાડી ત્યારે તમારો સૌથી પહેલો વિચાર શું હતો?
શશાંક : અરે યાર અવની.. તું જાણે છે કે તું મારા માટે કેટલું મહત્ત્વ ધરાવે છે..
અવની : હમ્મ.. એ મારા પ્રશ્નનો જવાબ નથી!!!.. ચલો, પ્રમાણિક બનો!
શશાંક : ઠીક છે, તું જાણે છે કે આપણે આપણી પહેલી મુલાકાત ક્યારે અને ક્યાં કરી હતી?
અવની : ના, હું નથી જાણતી.. શરૂઆતથી શરૂ કરો.. (તે તેની મસ્તી કરી રહી હતી)
શશાંક : ઉફ્ફ.. તું આપણા બાળકો કરતા પણ વધુ બાળસૂલભ છે.. હવે સાંભળ.. જ્યારે તું મને મળવા આવી ત્યારે એક સાદી છોકરીની જેમ તૈયાર થઈ હતી, ચહેરા પર વધારે મેકઅપ કે આભૂષણો નહોતા અને જ્યારે તું મમ્મીની વિનંતી પર મને મળવા આવી ત્યારે આંખોમાં અનેક અપેક્ષાઓ અને સપનાંઓ સાથે ખૂબ જ નર્વસ દેખાતી હતી..
અવની : અહાહા.. કોઈ સાચો વાર્તાકાર બની રહ્યો છે, હ્મ..
શશાંક : તું મને બોલવા દઇશ કે નહીં?
અવની : માફ કરજો, માફ કરજો.. આગળ વધો.. બસ તમને જેવું લાગ્યું તે કહો..
શશાંક : તો, જ્યારે તું મને મળવા આવી અને મારા ઘરમાં કોઈ ખૂણો શોધવા માટે ચારેય બાજુ નજર દોડાવી રહી હતી અને વચ્ચે વચ્ચે જ્યારે હું તારા તરફ નહોતો જોતો ત્યારે તું મારા ચહેરાને વાંચવાનો પ્રયત્ન કરી રહી હતી.. હું આનાથી ઊલટું કરી રહ્યો હતો! હું વિચારી રહ્યો હતો કે તારી વિકસતી કારકિર્દી અને મારા જેવા છોકરા સાથે લગ્ન કરવા માટે તૈયાર થવા વચ્ચે પસંદગી કરવાનું તારા માટે કેટલું મુશ્કેલ રહ્યું હશે, જે હજુ પણ પૂરતું કમાવવા માટે સંઘર્ષ કરી રહ્યો છે!
“મેં વિચાર્યું કે તારે એવા સ્થળે હોવું જોઈએ જ્યાં તારા સપનાંઓને પાંખો મળે અને તારા જીવનને તારા સપનાંઓ તરફ એક દિશા મળે.. મારા જેવા વ્યક્તિ સાથે રહેવા કરતાં નહીં, જે પરિવારની અપેક્ષાઓ, આત્મવિશ્વાસ અને સંપત્તિ વચ્ચે સંતુલન સાધી રહ્યો છે!”
અવની : તમે મનમાં ઘણું બધું ભારપૂર્વક રાખો છો.. સાંભળો શશાંક.. તમારી સાથે છેલ્લા ૨૫ વર્ષથી લગ્નગ્રંથિથી જોડાયેલા રહેવું એ મારા જીવનનો શ્રેષ્ઠ નિર્ણય હતો.. તમે તમારી પોતાની કિંમત નથી જાણતા પણ.. મારા માટે અને આપણા બાળકો માટે તમે એક એવા શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ છો જેણે ક્યારેય એક સારા પિતા અને પતિ બનવાનું છોડ્યું નહીં.. સંઘર્ષ કરનાર હોવું એ તમને નીચા નથી પાડતું.. ઉલટાનું તે તમને એવો ગર્વ અનુભવ કરાવે છે કે જેણે વગર સંકોચે પોતાના પરિવાર માટે સાથ આપ્યો છે..
શશાંક : મને ક્યારેયક એવું લાગે છે કે હું તમારા બધા માટે પૂરતો સાબિત નથી થયો..
અવની : ત્યાં જ તમે હંમેશાં ભૂલ કરો છો.. અત્યાર સુધી તમે અમને જે ખુશીની ક્ષણો આપી છે તેના વિશે વિચારો.. આપણી આ ૨૫મી વર્ષગાંઠ જુઓ જે તમે આપણા બંને માટે આયોજન કરી છે.. મેં તો આની અપેક્ષા પણ નહોતી રાખી.. તમે જીવનને મારા અને બાળકો કરતાં અલગ દ્રષ્ટિએ જુઓ છો, પણ.. તમે એક કદમ આગળ છો!
શશાંક : પણ, મને લાગે છે કે જો.. જો તારે મારી અને તારા શ્રેષ્ઠ મિત્ર વચ્ચે પસંદગી કરવાની હોત.. તેનું નામ શું હતું.. વેદાંત.. ના ના.. વેદાંશ?
અવની : ખરેખર? હું આવું શા માટે કરું? અને આ વાત ક્યાંથી આવી? તમે ઘણી બધી વાતો મનમાં દબાવીને રાખો છો.. કૃપા કરીને શશાંક એ બધું ભૂલી જાઓ.. હા, મેં કહ્યું હતું કે વેદાંશ બાળપણથી જ મારામાં રસ ધરાવતો હતો, પણ.. મારા માટે તે માત્ર એક મિત્ર હતો અને શ્રીમંત હોવામાત્રથી તે યોગ્ય પસંદગી બની જતો નથી..
શશાંક : અને મારા વિશે શું.. છેલ્લા ૨૫ વર્ષથી મારી સાથે લગ્ન કરીને તને કેવું લાગ્યું?
અવની : તમે તો જાણો જ છો કે મેં હંમેશાં એક આદર્શ લગ્નજીવન, એક આદર્શ જીવનસાથી અને આજીવન સાથે રહેવા માટે એક સ્વર્ગનું સ્વપણું જોયું હતું.. અને મારા માટે તે કેટલીકવાર અપૂર્ણ રીતે પરિપૂર્ણ (અર્થાત સુંદર) હતું કારણ કે મેં તમને દરરોજ સખત મહેનત કરતા જોયા છે અને એ જ બાબત મને તમારા પ્રત્યે વધુને વધુ પ્રેમ કરવા માટે પ્રેરે છે!
શશાંક : ખરેખર? તો પછી આપણે સાથે મળીને વધુ જીવન વિતાવીએ તો કેવું?
અવની : એકદમ સાચી પસંદગી!
શશાંક : કેટલી ઝડપથી માની ગઈ? ભલે મેં ઋષિકેશની મુલાકાત લેવાના તારા સપનાને પૂરું કરવા માટે આપણી બાકી રહેલી બચતમાંથી થોડી જ રકમ આ વર્ષગાંઠ પાછળ વાપરી નાખી?
અવની : તમે જાણો છો કે તે મારા માટે ઘણું મહત્ત્વ ધરાવે છે.. માતા બનવાની અનુભૂતિ અલગ હોય છે પરંતુ આ ક્ષણે તમારી પત્ની હોવાની અનુભૂતિ તદ્દન અલગ જ છે.. અત્યાર સુધીની આ અદ્ભુત યાદો માટે તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર..
શશાંક : ૨૫ વર્ષ અને અસંખ્ય યાદો.. હું આશા રાખું છું કે ઘરમાં બાળકો બધું સાચવી લેતા હશે, મજામાં હશે..
અવની : જુઓ.. આ..તમે હંમેશાં ખૂબ જ ચિંતાતુર રહો છો.. તેઓ ઠીક હશે.. તેઓ હવે પુખ્ત વયના છે.. તેમને થોડી છુટ આપો..આપણે અહીં આવ્યા છીએ કારણ કે તમે આનું આયોજન કર્યું છે.. એક ઊંડો શ્વાસ લો..
શશાંક : ઠીક છે મારી વ્હાલી.. આઈસ્ક્રીમ ખાતાં ખાતાં થોડું ચાલીએ તો કેવું?
અવની : એકદમ બરાબર! તમે મારી પસંદગી સારી રીતે જાણો છો..
શશાંક : (વેન્ડરને સંબોધીને) એક વેનીલા કોન અને એક કપમાં ચમચી સાથે ચોકલેટ આઈસ્ક્રીમ.
અવની : (સ્મિત સાથે) તમે બધું જ સારી રીતે જાણો છો!
અને તેઓ એકબીજાની આંખોમાં જોઈને મનોમન મલકાયા..
આગળના પ્રકરણમાં ચાલુ રહેશે..
