aanand nagar books and stories free download online pdf in Gujarati

આનંદનગર : પ્રકરણ ૧૧૦

🌸✨ પ્રકરણ ૧૧૦: ભાઈબીજનો પવિત્ર સ્નેહ, કચ્છ સરહદે જવાનોના રક્ષક હનુમાનજી અને આનંદનગરમાં ભાવભર્યું ભાણું!

દૈનિક ચબરાકિયાં:
"યમુનાજીએ જ્યારે ભાઈ યમરાજને આદરપૂર્વક જમાડીને કંકુતિલક કર્યું, ત્યારે કાળ પણ પ્રેમ સામે ઝૂકી ગયો હતો સાહેબ! ભાઈબીજ એ માત્ર તહેવાર નથી, પણ બહેનની એ પ્રાર્થના છે જે ભાઈના આયુષ્યને અમર બનાવી દે છે; પછી એ ભાઈ પોતાના ઘરના આંગણે બેઠો હોય કે સરહદ પર દેશની રક્ષા કરતો જવાન હોય!"

કારતક સુદ બીજ એટલે કે ભાઈબીજ—યમ દ્વિતીયા!
આનંદનગર સોસાયટીના પ્રાંગણમાં આજના દિવસનો ઉજાસ કંઈક અલગ જ હતો. દિવાળી પર્વમાળાનો આ અંતિમ મંગલ પડાવ લોહીના અને દિલના પવિત્ર સંબંધોની મીઠાશ લઈને આવ્યો હતો.
સવારથી જ દરેક બ્લોકમાં બહેનો પોતાના ભાઈઓના સ્વાગત માટે આરતીની થાળીઓ સજાવી રહી હતી. પીતળ અને ચાંદીની થાળીઓમાં કંકુ, અક્ષત, સાકર, સૂકો કોપરાનો વાટકો (શુકનનું શ્રીફળ) અને ઘીનો દીવો ટમટમી રહ્યો હતો.
સેન્ટ્રલ ગાર્ડનમાં સોસાયટીના બાળકોની 'આનંદ ગૅંગ' વચ્ચે પણ આ તહેવાર અનોખી રીતે ઉજવાઈ રહ્યો હતો:
કિયારાએ પોતાના ભાઈ ક્રિશના કપાળે કંકુનો સુંદર ચાંદલો કરી, અક્ષત ચોંટાડીને આરતી ઉતારી. ક્રિશે પોતાની બહેનને વહાલથી ગળે લગાવીને ડ્રોઇંગ કલર્સનો નવો સેટ ભેટ આપ્યો.
ટીનીયો, અનાયા અને મિશ્રી પાસે તિલક કરાવીને શરમાતો-શરમાતો ઊભો હતો, જ્યારે ઓમ મીઠાઈ ખાવાના ચક્કરમાં વારંવાર આરતીની થાળી પાસે પહોંચી જતો હતો!
સોસાયટીમાં રહેતી યુવાન દીકરીઓ—અન્વી, આન્યા, એલિના અને કાવ્યાએ પણ એકબીજાના ભાઈઓને રક્ષાના તિલક કરી સ્નેહ વહેંચ્યો.
બપોરે બાર વાગ્યે સોસાયટીના ક્લબ હાઉસમાં તમામ પરિવારો માટે પરંપરાગત 'સામૂહિક ભાઈબીજ ભોજન' નું આયોજન થયું હતું.
જે બહેનોના ભાઈઓ દૂર રહેતા હતા કે જે ભાઈઓની બહેનો બહારગામ હતી, તેમને પણ કોઈ એકલતા ન લાગે તે માટે સોસાયટીએ એક જ રસોડે ભોજન રાખ્યું હતું. શેફ મનપ્રીત સિંહ ગિલ અને તેમની ટીમે કાઠિયાવાડી શૈલીમાં શુદ્ધ દેશી ઘીની લાપસી, પુરી, શાક, કઢી-ખીચડી અને અથાણાંનું ભવ્ય ભાણું તૈયાર કર્યું હતું.
ભોજન પછી હાથ ધોઈને તમામ વડીલો અને યુવાનો ક્લબ હાઉસના હોલમાં બેઠા:  માણેક લાલ, રૂસ્તમ દારૂવાલા, કેશવ ભટ્ટ, મદન લાલ શર્મા, અવધેશ શર્મા, મનોહર જોશી, સેક્રેટરી હિતેશ પટેલ, પ્રમુખ હર્ષિલ મહેતા, રોહન દેશમુખ, દેવાંશ જોશી, પ્રતીક શાહ તથા પ્રતીક્ષા શાહ.
સામે વડીલ મહિલાઓમાં વસંતી બા, ભાવના બા, પરિઝાદ દારૂવાલા, જાગૃતિ પટેલ, અંજુ મહેતા, મોનિકા પાટીલ અને સોનાલીબેન બેઠાં હતાં.
રૂસ્તમ દારૂવાલાએ પોતાની વિન્ટેજ મૂંછો પર હાથ ફેરવતાં ખડખડાટ હસીને કહ્યું, "પરવરદિગાર! ભાઈબીજના દિવસે બહેનના હાથનું જમ્યા પછી જે ઓડકાર આવે છે ને બાવા, એ દુનિયાની કોઈ ફાઇવ-સ્ટાર હોટલમાં નથી મળતો! પણ પ્રતીકભાઈ, તમે હમણાં કહી રહ્યા હતા કે તમે આ વખતે સરહદ પર દેશની રક્ષા કરતા ભાઈઓ અને હનુમાનજી વિશે એક અદ્ભુત વાર્તા લાવ્યા છો?"
વાર્તાકાર અને કન્ટેન્ટ રાઇટર પ્રતીક શાહે  લાગણીસભર અને ગંભીર અવાજે કહ્યું, 
"રૂસ્તમ અંકલ, માણેક દાદા અને સમગ્ર આનંદનગર પરિવાર! આજે જ્યારે આપણે ઘરમાં બેસીને આપણી બહેનોના હાથે તિલક કરાવી રહ્યા છીએ, ત્યારે આપણા દેશની સરહદો પર હજારો એવા જવાનો (BSF) તૈનાત છે જે પોતાની બહેનોથી સેંકડો કિલોમીટર દૂર રહીને આપણી રક્ષા કરે છે.
અને એ જવાનોની ભક્તિ અને શ્રદ્ધા સાથે જોડાયેલો એક એવો અદ્ભુત કિસ્સો આજના અખબારમાં છપાયો છે જે સાંભળીને તમારી આંખો ભીની થઈ જશે!"
પ્રતીક શાહે ‘રણના રક્ષક હનુમાનજી’ની વાત વર્ણવવાનું શરૂ કર્યું:
"ગુજરાતના કચ્છ જિલ્લામાં ભારત-પાકિસ્તાન આંતરરાષ્ટ્રીય સરહદે, નિર્જન રણમાં આવેલું છે 'ભીંડીયારાબેટ' (Bhindiyara Bet)! ત્યાં રણની વચ્ચે બિરાજમાન છે *રણના રક્ષક' હનુમાનજી!
આ મંદિર BSF (સીમા સુરક્ષા બળ) ના જવાનોની અતૂટ શ્રદ્ધાનું પરમ કેન્દ્ર છે.
આ મૂર્તિનો ચમત્કારિક ઇતિહાસ: વર્ષ ૧૯૭૧ના ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ વખતે BSF ના જાંબાઝ જવાનો દુશ્મનને ખદેડતાં-ખદેડતાં પાકિસ્તાનની અંદર ૬૦ કિલોમીટર સુધી પહોંચી ગયા હતા! ત્યાં રણમાં એક જગ્યાએથી જવાનોને આ પ્રાચીન દિવ્ય હનુમાનજીની મૂર્તિ મળી આવી.
જવાનો આ પવિત્ર મૂર્તિને પોતાની જીપ પર સન્માનપૂર્વક મૂકીને પાછા ફર્યા અને ભીંડીયારાબેટ મુકામે રાત્રિવાસો કર્યો. પરંતુ બીજે દિવસે સવારે જ્યારે જીપ આગળ વધારવા માટે મૂર્તિ ઉપાડવાનો પ્રયત્ન કર્યો, ત્યારે મૂર્તિ ત્યાંથી તસુભાર પણ હલી નહીં! જવાનો સમજી ગયા કે બજરંગબલી સ્વયં અહીં બિરાજવા માંગે છે, અને ત્યાં જ આ મૂર્તિની સ્થાપના થઈ ગઈ!"
આ સાંભળીને કેશવ ભટ્ટ અને માણેકલાલના હાથ આપોઆપ જોડાઈ ગયા.
પ્રતીક શાહે આગળ એક અત્યંત ભાવુક અને રોચક પાસું રજૂ કર્યું:
"બહેનો અને વડીલો, સરહદ પર તૈનાત આ જવાનો હનુમાનજીને માત્ર ભગવાન નથી માનતા, પોતાના સાચા સેનાપતિ અને રક્ષક માને છે!
રણની કાતિલ ગરમી, રેતીના તોફાનો અને દુશ્મનની ગોળીઓ સામે હનુમાન દાદા જવાનોનું રક્ષણ કરે છે.
અને સૌથી રોચક વાત એ છે કે સરહદ પર ફરજ બજાવતા જવાનો જ્યારે દિવાળી કે ભાઈબીજ જેવા તહેવારો પર પોતાના ઘરે પરિવાર અને બહેનને મળવા જવા માંગતા હોય, ત્યારે તેઓ આ 'રણના રક્ષક' હનુમાનજી સમક્ષ માનતા રાખે છે!
જવાનો માને છે કે જો દાદા સમક્ષ સાચા દિલથી પ્રાર્થના કરવામાં આવે તો એમની 'રજા મંજૂર' થઈ જાય છે!
અને માનતા પૂરી થતાં જવાનો આ મંદિરમાં આવીને પિત્તળની ઘંટડીઓ ચડાવે છે! આજે મંદિરમાં હજારો ઘંટડીઓ લટકી રહી છે, જે આ બજરંગબલીના પરચા અને જવાનોની અખંડ આસ્થાની સાક્ષી પૂરે છે!"
આ સાંભળીને ૭૫ વર્ષના વરિષ્ઠ વડીલ વસંતી બાની આંખોમાંથી આંસુ છલકાઈ ગયાં:
"ધન્ય છે એ સરહદના રક્ષકોને અને ધન્ય છે આ કષ્ટભંજન હનુમાનજીને! જે જવાનો પોતાની સગી બહેન પાસે તિલક કરાવવા નથી જઈ શકતા, એમનું રક્ષણ સાક્ષાત પવનપુત્ર કરે છે."
જાગૃતિ પટેલ અને પ્રતીક્ષા શાહે પણ હાથ જોડીને કહ્યું, "આજે ભાઈબીજના દિવસે સરહદ પરના તમામ સૈનિક ભાઈઓ માટે આપણે પ્રાર્થના કરવી જોઈએ."
માણેક લાલે લાકડી જમીન પર ટેકવીને સમગ્ર સભા સમક્ષ કહ્યું:
"પ્રતીક બેટા, તેં આજે ભાઈબીજના પાવન પર્વે આપણને સૌને સરહદની માટી અને સંસ્કૃતિનો સાચો પરિચય કરાવી દીધો.
ભાઈબીજનો સાચો અર્થ જ રક્ષણ અને સ્નેહ છે. એક બહેન જ્યારે ભાઈને તિલક કરે છે, ત્યારે એ માત્ર ભાઈનું આયુષ્ય નથી માંગતી, પણ એ ભાઈને સંસ્કાર આપે છે કે તું સમાજની દરેક દીકરી અને ભારતમાતાની રક્ષા કરજે!
અને આપણા એ સૈનિક ભાઈઓ જે સરહદે ઊભા છે, એમના માટે આખો દેશ એમની બહેન સમાન છે."
સભામાં સૌએ એકસાથે ઊભા થઈને ‘જય બજરંગબલી’ અને ‘ભારત માતા કી જય’ના નારા લગાવ્યા.
સાંજ ઢળતાં જ ક્લબ હાઉસ બહાર માટીના છેલ્લા દીવાઓ ઝળહળી ઊઠ્યા. આનંદનગર સોસાયટીમાં ભાઈબીજનો આ ઉત્સવ પારિવારિક સ્નેહ, પૌરાણિક શ્રદ્ધા અને દેશપ્રેમના ત્રિવેણી સંગમ સાથે અવિસ્મરણીય બનીને સંપન્ન થયો.

📝 માણેક લાલની ડાયરી (પ્રકરણનો અંત):
"ભાઈ અને બહેનનો સંબંધ એ લોહીની નસો કરતાંય પવિત્ર ભાવનાઓથી બંધાયેલો છે! યમુનાજીએ પોતાના ભાઈ યમરાજને જમાડીને જે સ્નેહની અમર પરંપરા સ્થાપી હતી, એ જ પરંપરા આજે આનંદનગરના દરેક ઘરમાં જીવતી જોવા મળી. પણ આજે પ્રતીક શાહે કચ્છ સરહદે બિરાજમાન 'રણના રક્ષક' હનુમાનજી અને BSF ના જવાનોની જે વાત કહી, એણે અંતરને ગદગદ કરી દીધું. પોતાના ઘરથી દૂર રણમાં દેશની રક્ષા કરતા એ વીર જવાનો પણ જ્યારે બજરંગબલી પાસે રજા મંજૂર થવાની માનતા રાખીને ઘંટડી ચડાવે છે, ત્યારે સમજાય છે કે શ્રદ્ધા કેટલી મોટી તાકાત છે! હનુમાનજી મહારાજ આપણા તમામ સૈનિક ભાઈઓનું સદાય રક્ષણ કરે અને દેશના દરેક આંગણે ભાઈ-બહેનનો આવો જ પવિત્ર સ્નેહ સદાય અખંડ રહે, એ જ ભાઈબીજના આ મંગલ પર્વે પ્રભુના ચરણોમાં અંતરતમ પ્રાર્થના!"