ભાગ ૧ — પહેલો પગાર, પહેલું રોકાણસવારના સાત વાગ્યા હતા.અમદાવાદની એક નાની સોસાયટીમાં રમેશભાઈ પોતાના ઘરની બાલ્કનીમાં ઊભા રહીને પી રહ્યા હતા. સામેના રસ્તા પર લોકો પોતપોતાના કામ માટે દોડી રહ્યા હતા. કોઈ ઓફિસે જતું હતું, કોઈ બાળકોને સ્કૂલે મૂકવા નીકળ્યું હતું, તો કોઈ શાકભાજીની લારી પાસે ઊભું હતું.રમેશભાઈની ઉંમર ત્યારે માત્ર બાવીસ વર્ષની હતી.હમણાં જ તેમને નોકરી લાગી હતી.પગાર હતો — ₹૩,૫૦૦.આજના સમયની સરખામણીમાં કદાચ નાનો લાગે, પરંતુ એ દિવસોમાં રમેશ માટે એ રકમ ખૂબ મોટી હતી.એ દિવસે ઓફિસમાંથી પગાર મળ્યો ત્યારે આખી સાંજ તેઓ એ નોટો વારંવાર ગણતા રહ્યા.ઘરે પહોંચ્યા ત્યારે તેમની માતા રસોડામાં રોટલી વણી રહી ...Read More

ભાગ ૨ — આજ નહીં, કાલેરવિવારની સવાર હતી.ઘડિયાળમાં સાડા આઠ વાગ્યા હતા. મીના રસોડામાં ચા બનાવી રહી હતી અને બાલ્કનીમાં પોતાની નાની બોલ લઈને રમતો હતો.રમેશભાઈ ટેબલ પર બેસીને એક કાગળ પર હિસાબ કરી રહ્યા હતા.પગાર આવ્યો હતો.સૌથી પહેલાં ઘરખર્ચ અલગ.પછી રાહુલની સ્કૂલ ફી.પછી મીનાની દવા.પછી વીજળીનું બિલ.અને છેલ્લે…રોકાણ.રમેશભાઈએ કેલ્ક્યુલેટર પર આંકડો નાખ્યો.“આ મહિને પાંચ હજારની SIP વધારી દઉં તો પાંચ વર્ષમાં સારી રકમ ઊભી થઈ જશે.”મીના ચા લઈને આવી.“આજે રાહુલને લઈને બહાર જઈએ?”રમેશે કાગળ પરથી નજર પણ ન ઉઠાવી.“ક્યાં?”“ક્યાંક પણ… પાર્કમાં, નદીકાંઠે, મોલમાં… બાળક આખું અઠવાડિયું સ્કૂલ અને ટ્યુશનમાં રહે છે.”રમેશે કેલ્ક્યુલેટર બાજુમાં મૂક્યો.“આ મહિને ખર્ચ થોડો વધારે ...Read More

ભાગ ૩ — બાળકોનું ભવિષ્યરમેશભાઈએ એ રાત્રે બહુ વિચાર્યું હતું.બારીની બહાર અંધારું હતું, પણ તેમના મનમાં જાણે હજારો વિચારો હતા.“હું મારા પરિવારનું ભવિષ્ય સુરક્ષિત કરી રહ્યો છું કે એમનું વર્તમાન ચોરી રહ્યો છું?”આ પ્રશ્ને તેમને આખી રાત ઊંઘવા દીધા નહોતા.સવારે મીના ચા લઈને આવી ત્યારે રમેશભાઈ પહેલેથી જ ટેબલ પર બેઠા હતા.“આજે વહેલા ઊઠી ગયા?”રમેશે કપ હાથમાં લીધો.“મીના, મેં નક્કી કર્યું છે.”“શું?”“રાહુલના ભવિષ્ય માટે હવે વધારે બચત કરીશ.”મીના થોડી ક્ષણ તેમને જોતી રહી.ગઈકાલની વાત પછી તેને લાગ્યું હતું કે કદાચ રમેશ કંઈક બદલશે.પણ રમેશની વાત સાંભળીને તે નિરાશ થઈ.“હજી વધારે?”“હા. રાહુલ મોટો થઈ રહ્યો છે. તેની કોલેજ, આગળનો અભ્યાસ, ...Read More