આ કોઈ ઉપદેશ નથી, આ એક મિત્રની ડાયરી છે. શહેરમાં ખોવાયેલા એક યુવાનની વાત, જેને જંગલ બોલાવે છે, પહાડ કસોટી કરે છે, અને કૃષ્ણ પોતાની પાસે ખેંચી લે છે. જો તમારું મન પણ ક્યારેક વિખરાયેલું લાગે, તો આ માળાનો દરેક મણકો તમારા માટે છે.૧મણકો ૧વિખરાયેલું મનજ્યાં બધું તૂટી ગયું હતું, ત્યાંથી યાત્રા શરૂ થઈ
સુરતના ઘોંઘાટભર્યા એક ખૂણામાં આરવ રહે છે. ચોવીસ વર્ષનો યુવાન, આંખોમાં મોટા સપનાં પણ હૃદયમાં ઊંડો થાક લઈને ફરતો યુવાન. સવાર પડે ત્યાં ફોનની અવિરત ઘંટડીઓ, કામનું અસહ્ય દબાણ, ભવિષ્યની કાળી ચિંતા અને રાત પડે ત્યાં એકલતાનો ભાર. એવું લાગે જાણે મનના ટુકડા ચોતરફ વિખરાઈ ગયા હોય.
આરવને ઊંઘ આવતી નથી. આંખ બંધ કરે તો વિચારોનું વાવાઝોડું શરૂ થાય. હું શું કરું છું? મારું જીવન ક્યાં જઈ રહ્યું છે? શું આ જ જીવન છે? આવા પ્રશ્નો રાતભર એને કોરી ખાય છે. મિત્રો મળે તો હસી લે, પણ અંદરથી સાવ ખાલી. શહેરની બધી રોશની વચ્ચે પણ એ અંધારામાં છે.
એક સાંજે એના દાદાના જૂના પટારામાંથી એક પીળું પડી ગયેલું પોસ્ટકાર્ડ મળે છે. ઉપર હાથથી લખેલું છે — "ડાંગના જંગલમાં આવ, કૃષ્ણ તારી રાહ જુએ છે." નીચે એક નાનું મોરપીંછ ચોંટાડેલું. આરવના હાથ ધ્રૂજી ઉઠે છે. આ કોણે લખ્યું? ક્યારે લખ્યું? એને કંઈ યાદ નથી. પણ એ શબ્દો વાંચતાં જ હૃદયમાં કોઈ જૂની યાદ જાગે છે, જાણે જન્મો જૂનો સંબંધ.
બીજા દિવસે સવારે કોઈ વિચાર કર્યા વગર એ બેગ ભરે છે. થોડા કપડાં, એક ડાયરી અને એ પોસ્ટકાર્ડ. મા પૂછે છે, ક્યાં જાય છે? આરવ કહે છે, ખબર નથી, પણ જવું પડશે. મન વિખરાયેલું છે, કદાચ જંગલ એને ભેગું કરી દેશે. શહેરની ભીડ, ફોનનો અવાજ, બધું પાછળ મૂકીને એ પહેલી વાર પોતાના હૃદયનો અવાજ સાંભળે છે. એ અવાજ કહે છે — ચાલ, કૃષ્ણ પાસે
ટ્રેન સુરતથી નીકળે છે, અને આરવની આંખમાં પહેલી વાર વર્ષો પછી આંસુ વગરની ચમક આવે છે. એને ખબર નથી કે આગળ શું છે, પણ એટલી ખબર છે કે હવે પાછા ફરવું નથી. વિખરાયેલું મન હવે એક માળાનો પહેલો મણકો શોધવા નીકળ્યું છે.ૐ☀કૃષ્ણ વાણીશ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા - બીજો અધ્યાય"अशान्तस्य कुतः सुखम्"જેનું મન શાંત નથી, તેને સુખ ક્યાંથી મળે? મનની શાંતિ વગર બહારનું કોઈ સુખ ટકતું નથી. માટે પહેલાં મનને કૃષ્ણમાં સ્થિર કરવું.શાંતિ ક્ષણ • ૧ મિનિટવિખરાયેલા વિચારોને ભેગા કરવાઆંખ બંધ કરો. ત્રણ વાર ઊંડો શ્વાસ લો. દરેક શ્વાસ સાથે મનમાં બોલો — હું શાંત છું, હું કૃષ્ણનો છું. એક મિનિટ સુધી ફક્ત શ્વાસને જુઓ, વિચારોને આવવા દો અને જવા દો, પકડો નહીં.આજે એક છોકરો શહેરથી આવવાનો છે એવું વડીલોએ કહ્યું. એનું મન તૂટેલું છે. મેં જંગલમાં એના માટે એક નાનો દીવો કર્યો છે. કૃષ્ણ કહે છે, જે વિખરાય છે, તે જ ભેગું થવાને લાયક બને છે. હું રાહ જોઈશ. — માયરાડાંગનું જંગલ, સાંજૐઆ મણકો વાંચ્યા પછી એક વાર આંખ બંધ કરીને ત્રણ વાર હરે કૃષ્ણબોલજો. બસ, એટલું જ પૂરતું છે.૨મણકો ૨જંગલનું મૌનજ્યાં કોઈ અવાજ નથી, ત્યાં બધું સંભળાય છે
ડાંગનું જંગલ કોઈ જંગલ નથી, એક જીવતું મંદિર છે. આરવ જ્યારે પહેલી વાર અંદર પગ મૂકે છે, ત્યારે એને લાગે છે કે શહેરના બધા અવાજો અહીં દરવાજા બહાર જ રહી ગયા. અહીં ફોનમાં સંપર્ક નથી, પણ પોતાની સાથે સંપર્ક પહેલી વાર જોડાય છે. પક્ષીઓનો કલરવ, પાંદડાંની સરસરાહટ અને દૂર ક્યાંક વહેતા ઝરણાનો અવાજ — આ જ અહીંનું સંગીત છે.
