પ્રકરણ ૨૩: કેસરી તાજનું રક્ષણ (શિકારીઓ સામે સંગ્રામ)
બપોરના બાર વાગ્યાનો સમય થયો હતો અને ગીરના આકાશમાંથી સુરજ દેવતા અગનગોળા વરસાવી રહ્યા હતા. સવારનું સોહામણું વાતાવરણ હવે કાળઝાળ ગરમીમાં ફેરવાઈ ગયું હતું. ભેજ અને અસહ્ય ઉકળાટ વચ્ચે ઝાડવાની સુકાઈ ગયેલી પાંદડીઓ પવનના સુસવાટા સાથે સળગતી હવામાં ઊડી રહી હતી. કાલિંદી અને હિરણના સંગમ પટ પાસેના સાગ અને ખાખરાના વૃક્ષો તાપમાં કરમાઈ ગયા હતા, અને ગીરની પથરાળ જમીન જાણે કોઈ તપેલા પતરાની જેમ ધગધગી રહી હતી. પણ આ સળગતી હવા કરતાય વધુ ગરમ વાતાવરણ ઉત્તરીય બોર્ડર પાસેની પહાડી ઝાડીઓમાં સર્જાયું હતું.
કાલિંદીના વાવાઝોડા અને પૂરની આડમાં ગીરમાં ઘૂસી આવેલા આંતરરાષ્ટ્રીય શિકારીઓનો કાફલો અત્યાધુનિક ઓટોમેટિક સ્નાઇપર રાઇફલો, નાઇટ-વિઝન ટેલિસ્કોપ અને જાળ સાથે પહાડી પર ગોઠવાઈ ચૂક્યો હતો. ઘવાયેલા અચ્યુતની સોનેરી આળ અને ચામડાની આંતરરાષ્ટ્રીય બજારમાં કરોડો રૂપિયાની કિંમત હતી. આ કાફલાની આગેવાની એક ક્રૂર વિદેશી શિકારી 'માર્કોસ' કરી રહ્યો હતો, જેને રાઠોડના ગુપ્ત નેટવર્કે જંગલના કાળજીપૂર્વકના મેપ પૂરા પાડ્યા હતા.
પરંતુ આ બુઝદિલ શિકારીઓ ભૂલી ગયા હતા કે ગીર માત્ર વન વિભાગના ભરોસે નથી જીવતું, ગીરની ખરી તાકાત તો તેના માલધારીઓ છે!
વાયરલેસ પર મેસેજ મળતાં જ અર્જુનસિંહ અને ઈવાએ સીધો નેસડા તરફ સંપર્ક કર્યો હતો. જોતજોતામાં, હાકલ પડતાં જ આસપાસના તમામ નેસડામાંથી માલધારીઓ—જેમના હાથમાં તીક્ષ્ણ કુહાડીઓ, મજબૂત લાકડીઓ, ભાલાઓ અને ડાંગ હતા—તેમણે પોતાના વિરાટ નેસડાના રક્ષક ભાનુ ભગતની આગેવાનીમાં પહાડીને ચારેય તરફથી ઘેરી લીધી!
વન વિભાગના કમાન્ડો, અર્જુનસિંહ, ઈવા અને સોથી વધુ રોષે ભરાયેલા માલધારીઓએ શિકારીઓની આખી ગેંગને પહાડી પર જ ઘેરાબંધી કરી લીધી.
શિકારીઓના લીડર માર્કોસે પોતાની પાસેની ઓટોમેટિક રાઇફલ બતાવીને માલધારીઓને ધમકી આપી: "દૂર રહો ગમારો! આમાં સિંગલ ગોળી છૂટશે તો દસ જણાના પ્રાણ જશે! અમને અમારો શિકાર લઈને જવા દો, નહીંતર બધા મરશો!"
એ જ ક્ષણે, પોતાના હાથમાં મજબૂત સાગની ડાંગ પકડીને આગળ આવેલા નેસડાના વડીલ ભાનુ ભગતે પોતાની છાતી ઠોકીને ગીરના પાડીયા જેવા મજબૂત અવાજે પડકાર ફેંક્યો:
"અમારી ભેંસો ખાનાર સાવજને અમે માફ કરી શકીએ, પણ અમારા ડાલામથ્થા પર બંદૂક તાકનારા શિકારીને આ ગીરની માટી ક્યારેય માફ નહીં કરે!"
ભાનુ ભગતના આ એક જ પડકારે માલધારીઓના લોહીમાં સાક્ષાત ગીરનો શૌર્યરસ ભેળવી દીધો!
"જય ગીરનાથ!" ના નારા સાથે માલધારીઓ અને વન વિભાગના કમાન્ડો શિકારીઓના કાફલા પર તૂટી પડ્યા!
બપોરના સળગતા તડકામાં પહાડી પર એક અભૂતપૂર્વ ઘમસાણ લડાઈ શરૂ થઈ ગઈ. એક બાજુ અત્યાધુનિક હથિયારો ધરાવતા ભાડૂતી શિકારીઓ હતા, તો બીજી બાજુ પોતાની માટી અને પોતાના રાજા 'અચ્યુત'ને બચાવવા મરણીયા બનેલા ગીરના બેટા હતા!
અર્જુનસિંહે પોતાની રાઇફલના બટ વડે બે શિકારીઓને ધૂળ ચાટતા કરી દીધા. ઈવાએ પોતાની ચપળતાથી કમાન્ડોને મેડિકલ અને કવર ફાયરિંગમાં મદદ કરી. માલધારીઓની ડાંગ અને ભાલાઓ સામે શિકારીઓની બંદૂકો બેકાર સાબિત થવા લાગી. લાકડીઓના સડાકા અને શિકારીઓની દર્દનાક ચીસોથી પહાડી ગૂંજી ઊઠી.
પરંતુ યુદ્ધનો સસ્પેન્સ અત્યંત ભયાનક વળાંક લેવા જઈ રહ્યો હતો!
ઘમસાણ લડાઈ અને ધમાચકડી વચ્ચે, શિકારીઓનો મુખ્ય સ્નાઇપર—જેણે લીલા રંગનો કેમોફ્લાજ સૂટ પહેર્યો હતો—તે છુપાઈને પહાડી પરથી ઉતરીને અચ્યુત જે પથરાળ જગ્યાએ બેઠો હતો તેની બિલકુલ પાછળની ઝાડીઓમાં પહોંચી ગયો હતો!
ઘવાયેલો અચ્યુત પોતાના બચ્ચાઓ અને રાનીને પોતાની પાછળ કવર આપીને, સળગતા તડકામાં એક મોટા પથ્થરનો ટેકો લઈને બેઠો હતો. અચ્યુતના શરીરમાં હવે ઊભા થવાની પણ તાકાત બચી નહોતી.
એ કેમોફ્લાજ પહેરેલા શિકારીએ પોતાની સ્નાઇપર રાઇફલનું સાઇલેન્સર વાળું સાઇટ ટેલિસ્કોપ અચ્યુતના બિલકુલ કાનની પાછળ—મગજના ભાગ પર નિશાને લીધું!
તેની આંગળી રાઇફલના ટ્રીગર પર આવી ગઈ અને તેણે અડધું ટ્રીગર દબાવી પણ દીધું!
"અચ્યુત...!" દૂરથી દોડી રહેલા અર્જુનસિંહની નજર એ સ્નાઇપર પર પડી, પણ તેઓ પચાસ વાર દૂર હતા. અર્જુનસિંહે ચીસ પાડી, પણ ગોળી છૂટવાની જ વાર હતી!
શું અર્જુનસિંહ કે ભાનુ ભગતની ડાંગ એ સ્નાઇપર સુધી સમયસર પહોંચી શકશે? કે પછી ગીરનો કેસરી તાજ સ્નાઇપરની સાઇલેન્ટ ગોળીનો ભોગ બની જશે?
