Back to the past days in Gujarati Fiction Stories by Dhamak books and stories PDF | પાછા વડીયા પાછલા દિવસો

The Author
Featured Books
Categories
Share

પાછા વડીયા પાછલા દિવસો


મનોજ, જાનવી અને વંશિકાએ મળીને જતીનને ફસાવવા માટેનું છટકું ગોઠવ્યું જ હતું, પણ આ રમતમાં એક મોટો અને ખૂંખાર ખેલાડી સામેલ હતો—મનોજ અને વંશિકાના પરિવારનો સૌથી મોટો બિઝનેસ રાઈવલ અમૃત શેઠ. અમૃત શેઠ અત્યંત લાલચી અને ધૂર્ત બિઝનેસમેન હતો, જે જાણતો હતો કે મનોજ અને વંશિકાના પપ્પા પથારીવશ છે, અને જો આ ભાઈ-બહેન રસ્તામાંથી હટી જાય, તો બિઝનેસ વર્લ્ડ પર માત્ર તેનું જ સામ્રાજ્ય રાજ કરશે. આ જ લાલચમાં તેણે ગુપ્ત રીતે જતીન સાથે હાથ મિલાવી લીધા હતા.

પ્લાન મુજબ, જ્યારે વંશિકા સવારે કારમાં બેસવા માટે બહાર નીકળે છે અને જાનવી તેની સાથે જ હોય છે, ત્યારે અચાનક પેલો રાક્ષસી ખટારો (ટ્રક) વંશિકાને કચડી નાખવા માટે પૂરઝડપે ધસી આવે છે. મોતને સામે જોઈને જાનવી વીજળીના વેગે દોડી આવે છે અને વંશિકાને જોરથી ખેંચીને બાજુ પર પાડી દે છે, જેથી વંશિકાનો જીવ માંડ-માંડ બચી જાય છે.

આ ભયાનક ઘટના પછી, જાનવી વંશિકાને સાંત્વના આપીને અને તેની સુરક્ષાની ખાતરી કરીને તેને તેના ઘરે પહોંચાડે છે. ઘરમાં મનોજ અગાઉના હુમલામાં છરી વાગવાથી ઘાયલ હાલતમાં બેડ પર આરામ કરી રહ્યો હોય છે. બધું સલામત છે એમ માનીને જાનવી ત્યાંથી પોતાના ઘરે પાછી જતી રહે છે.

પરંતુ, આ જ સૌથી મોટી ભૂલ સાબિત થાય છે! જાનવીના જતાની સાથે જ, જતીન અને તેના ભાડૂતી ગુંડાઓ અમૃત શેઠના ઈશારે અચાનક હથિયારો સાથે મનોજના ઘરમાં ઘૂસી જાય છે. ઘાયલ હોવાના કારણે મનોજ પ્રતિકાર કરી શકતો નથી. જતીન અને તેના માણસો બળજબરીપૂર્વક ઘાયલ મનોજ અને વંશિકા બંનેને કિડનેપ કરી લે છે અને તેમને દરિયા કિનારાના એક નિર્જન વિસ્તારમાં આવેલા કન્ટેનર સ્ટોરેજ હાઉસ (Container House) માં પૂરી દે છે.

આ તરફ, જાનવી પોતાના ઘરે પહોંચીને પોતાની બહેન શ્રદ્ધા સાથે બેઠી જ હોય છે, ત્યાં અચાનક જાનવીના ફોન પર રિંગ વાગે છે. જાનવી ફોન ઉપાડે છે એટલે સામા છેડેથી જતીનનો ક્રૂર અહંકાર ભરેલો અવાજ ગુંજે છે:— "કેમ છે જાનવી? મનોજે અને તુએ મને ફસાવવાના ઘણા પ્લાન બનાવ્યા ને? પણ હવે જો... તારા બે સૌથી વ્હાલા લોકો—પેલો ઘાયલ મનોજ અને પેલી ઘમંડી વંશિકા—બંને અત્યારે મારી કેદમાં છે! જો તું તારા મનોજને અને એ વંશિકાને જીવતા જોવા માંગતી હોય, તો ચૂપચાપ એકલી હું કહું એ જગ્યા પર આવી જા, નહિતર હું બંનેને એક એક સેકન્ડમાં મોતના ઘાટ ઉતારી દઈશ!"

ફોન કટ થઈ જાય છે. જાનવીના પગ નીચેથી જમીન સરકી જાય છે. તે હાંફળા-ફાંફળા થઈ જાય છે કે આ શું થઈ ગયું!

બીજી તરફ, સુમિત શેઠ સક્રિય થઈ જાય છે અને પોતાના અંડરવર્લ્ડ અને બિઝનેસના ખાનગી કનેક્શન્સ કામે લગાડીને શોધી કાઢે છે કે આ કિડનેપિંગ અને કિલિંગનો કોન્ટ્રાક્ટ કયા કોન્ટ્રાક્ટ કિલર્સને આપવામાં આવ્યો છે. સુમિત શેઠ તરત જ તે કોન્ટ્રાક્ટ કિલર્સના લીડરને ફોન કરીને સીધો સોદો કરે છે—"તમને આ કિલિંગના જેટલા રૂપિયા મળ્યા છે, હું તેનાથી ચાર ગણા વધુ આપવા તૈયાર છું, પણ તમારે તે બંનેને હાથ પણ નથી અડાડવાનો!"કોન્ટ્રાક્ટ કિલર્સ તરત જ માની જાય છે. તેઓ પોલીસ સાથે સાંઠગાંઠ કરીને ત્યાંથી રફૂચક્કર થઈ જાય છે. પરિણામે, કન્ટેનર હાઉસની અંદર હવે માત્ર મુખ્ય માસ્ટરમાઇન્ડ જતીન, અમૃત શેઠ અને તેના બે-ત્રણ વફાદાર માણસો જ બચે છે.

પોલીસ કન્ટેનર હાઉસને ચારેય બાજુથી ઘેરી લે છે. અંદર રહેલા જતીન અને અમૃત શેઠ ધમકી આપે છે કે, "જો તમે બહારથી હુમલો કર્યો, તો અમે અંદર બંધાયેલા મનોજ અને વંશિકાને મારી નાખીશું! હિંમત હોય તો જાનવીને અમારી પાસે અંદર મોકલો!"

પોલીસ મનોજ અને વંશિકાનો જીવ બચાવવા માટે એક માસ્ટર પ્લાન ઘડે છે. પોલીસ જાનવીના શર્ટના બટનમાં એક હાઇ-ટેક મિની કેમેરો ફિટ કરી દે છે અને તેના કાનમાં બ્લુટૂથ ઇયરપીસ લગાવી દે છે. જાનવી પોતાના બંને હાથ પાછળ રાખીને અંદર પ્રવેશ કરે છે.

અંદર જઈને જાનવી અમૃત શેઠ અને જતીનને કહે છે, "હું તમારી પાસે આવી ગઈ છું... હવે આ બંને નિર્દોષોને છોડી દી..."અમૃત શેઠ રાક્ષસી હાસ્ય હસતા કહે છે, "છોડું? બિલકુલ નહીં! હું આ બંનેને પણ નહીં છોડું અને તને પણ મારી સાથે જ રાખીશ... અને પેલા મનોજને તો હું જીવતો જ નહીં જવા દઉં!"

અમૃત શેઠ પોતાના માણસોને આદેશ આપે છે કે, "જતીન, તું જાનવીને લઈને એક બોટ પર બેસીને ભાગી જા, અને અમે મનોજ તથા વંશિકાને લઈને બીજી બોટ પર જઈએ છીએ!"તમામ બંદીઓ સાથે તેઓ કન્ટેનર હાઉસની બહાર દરિયા કિનારે બે અલગ-અલગ સ્પોર્ટ્સ બોટ તરફ આગળ વધે છે.

પરંતુ, જેવી પહેલી બોટ આગળ વધવા જાય છે, કે તરત જ પોલીસના કુશળ સ્નાઈપર્સ સાયલેન્સરવાળી રાઈફલથી બોટ પર રહેલા ગુંડાઓને ઠાર કરી દે છે. આ તરફ, જતીન જાનવીને ઘસડીને બોટમાં ચડવા જાય છે, તે જ સમયે સ્નાઈપરની એક સચોટ ગોળી જતીનના ખભા પર વાગે છે! દર્દથી ચિંતરાતો જતીન દરિયાના પાણીમાં પછડાય છે, પણ તેનો હાથ જાનવીનો હાથ પકડેલો હોવાથી જાનવી પણ તેની સાથે દરિયામાં ખેંચાઈને પડી જાય છે.

દરિયા કિનારે બંધાયેલા મનોજના હાથ અને મોઢું બંધ હોવાથી તે આ બધું લાચાર થઈને બસ જોઈ જ શકે છે.દરિયામાં પડ્યા પછી જાનવીને બચાવવા માટે પોલીસ તરત જ બોટ આગળ ધપાવે છે. પોલીસ એક જબરદસ્ત લાઠીનો ફટકો મારીને જતીનનો હાથ જાનવી પાસેથી છોડાવી દે છે. લોહીલુહાણ થયેલો અને ખભા પર ગોળી વાગવાથી બેભાન થયેલો જતીન પાણીમાં ફસડાઈ પડે છે, અને પોલીસ તેને ઝડપી લે છે.

આ તરફ, અમૃત શેઠ મનોજ અને વંશિકાને લઈને પોતાની બોટમાં પૂરઝડપે એક નિર્જન ટાપુ (Island) તરફ ભાગી છૂટે છે.જાનવી પોતાના વ્હાલા મનોજ અને વંશિકાનું અપહરણ થયેલું જોઈને પોલીસની ના છતાં, એક બીજી પોલીસ બોટમાં જીવના જોખમે તેમની પાછળ રવાના થઈ જાય છે. થોડી જ વારમાં, અમૃત શેઠની બોટ એક સૂમસામ ટાપુ પર જઈને અટકે છે. દૂરથી પોલીસની બોટ પણ ત્યાં પહોંચી જાય છે.

છેલ્લે, ખૂંખાર બિઝનેસ રાઈવલ અમૃત શેઠ એકલો બચે છે. તે મનોજ અને વંશિકાની ગરદન પર બંદૂક તાણીને ઊભો હોય છે અને લાઉડસ્પીકર પકડીને પોલીસને ધમકી આપે છે: "એક પણ કદમ આગળ વધારતા નહીં! જો કોઈએ મને પકડવાની કોશિશ કરી, તો હું આ બંનેના ટુકડા કરી નાખીશ!"

પોલીસ સ્નાઈપર્સને રોકી દે છે. એ જ નાજુક ક્ષણે, જાનવી એકદમ છૂપી રીતે પાછળથી બીજી બોટમાંથી ઉતરીને ટાપુના પાછલા ભાગે ચઢી જાય છે!બહાર પોલીસ અમૃત શેઠનું ધ્યાન ખેંચવા માટે વાતોમાં મશગુલ રહે છે. એટલામાં જાનવી પાછળથી દોડી આવે છે અને તેના હાથમાં રહેલો એક ભારે લાકડાનો ધોકો પૂરી તાકાતથી અમૃત શેઠના માથા પર ફટકારી દે છે!ધડામ!અમૃત શેઠ બેભાન થઈને જમીન પર ફસડાઈ પડે છે, અને તેની બંદૂક સરીને નીચે વહી જાય છે.

ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર પોલીસ દોડી આવે છે, અમૃત શેઠને હથકડી પહેરાવી દે છે, અને મનોજ તથા વંશિકાને હેમખેમ બંધનમુક્ત કરી લે છે.

જેવો મનોજના હાથ અને મોઢાનું બંધન ખુલે છે, કે તરત જ જાનવી દોડતી-દોડતી સીધી મનોજ પાસે પહોંચી જાય છે. તે જોવે છે કે અગાઉના સંઘર્ષમાં મનોજના ખભામાંથી લોહી વહી રહ્યું છે. જાનવી જરાય સમય બગાડ્યા વગર તુરંત જ પોતાનો દુપટ્ટો ખેંચીને તેના ઘા પર મજબૂતાઈથી બાંધી દે છે અને આંસુ ભરેલી આંખોથી પૂછે છે, "મનોજ! કેમ છે તને? તને બીજે ક્યાંય વાગ્યું તો નથી ને?"

આ દ્રશ્ય જોઈને બાજુમાં ઊભેલી વંશિકા હળવું હસે છે અને મજાક કરતા કહે છે, "અરે ઓ જાનવી! કિડનેપ તો હું પણ મનોજ સાથે જ થઈ હતી ને? પણ તને તો ફક્ત તારા મનોજની જ ચિંતા છે, મને પૂછવાનું પણ ભૂલી ગઈ કે મને ક્યાંય વાગ્યું છે કે નહીં?"

વંશિકાની આ વાત સાંભળીને જાનવી સહેજ શરમાઈને અચકાઈ જાય છે અને થોડી હડબડાટમાં પૂછે છે, "હા... હા... વંશિકા! કેમ છે તને? તને ક્યાંય વાગ્યું તો નથી ને?"

જાનવીની આ ભોળી હરકત જોઈને આસપાસ ઊભેલી પોલીસ, સુમિત શેઠ અને બાકીના બધા લોકો હસી પડે છે. મનોજના ચહેરા પર પણ એક સુંદર સ્માઈલ રેલાઈ જાય છે.

મનોજ ધીરેકથી પોતાનો હાથ જાનવીના ખભા પર મૂકે છે અને હળવા અવાજે કહે છે, "જાનવી... મારાથી બરાબર ચલાતું નથી, શું તું મને સહારો આપીશ?"જાનવી તરત જ મક્કમતાથી કહે છે, "હા... હમણાં જ આપું છું! ચાલ, હું તને ઊભો કરું છું."

આ જોઈને વંશિકા તરત જ હસીને બોલી પડે છે, "અરે રહેવા દે ભાઈ! આટલી બધી પોલીસ છે, એ લોકો જ એને ઉપાડી લેશે. તું તો સાવ નાજુક-નમણી છે, તારાથી આનો ભાર નહીં સહાય!"મનોજ તરત જ આંખના ઈશારાથી વંશિકાને ચૂપ રહેવા માટે કહે છે. વંશિકા ખડખડાટ હસી પડે છે અને કહે છે, "ઠીક છે ભાઈ! ચાલો, પહેલા આપણે અહીંથી નીકળીને હોસ્પિટલ જઈએ, તારી સારવાર કરવી સૌથી પહેલી જરૂરિયાત છે, પછી આપણે બીજી બધી ચર્ચાઓ કરશું!"

આ હળવાશ અને વહાલભર્યા માહોલ વચ્ચે પોલીસ બધાને સુરક્ષિત બોટમાં બેસાડીને એમ્બ્યુલન્સ દ્વારા હોસ્પિટલ તરફ રવાના થાય છે. સુમિત શેઠ પણ પોતાની ગાડીમાં પાછળ-પાછળ હોસ્પિટલ પહોંચે છે અને પોતાની ફિયાન્સીને બધી વાતની જાણ કરે છે.

હોસ્પિટલમાં મનોજ અને વંશિકાની સારવાર શરૂ થાય છે. વંશિકાના હાથ-પગની ઇજાઓ પર ડૉક્ટર પાટાપીંડી કરે છે. એટલામાં ઘરના બધા સભ્યો આવી જાય છે અને જુએ છે કે જાનવીની કોણી પર સંઘર્ષ દરમિયાન વાગી ગયું છે અને લોહી જામી ગયું છે. જાનવીની મમ્મી તેનો હાથ પકડીને ગુસ્સા અને વહાલથી કહે છે, "તને આટલું બધું વાગી ગયું છે છતાં તું બોલતી કેમ નથી?" જાનવી મમ્મીને શાંત કરતા કહે છે, "માં, મને કાંઈ નથી થયું."રૂમમાં ખુરશી પર બેઠેલી વંશિકા આ બધું જોઈને મનોમન વિચારે છે કે જો મારી માં હોત તો તે પણ મારી આવી જ કાળજી રાખત. એટલામાં જાનવીની બહેનપણી પણ દોડતી આવીને 

જાનવી ને ભેટી પડે છે અને આંખમાં આંસુ સાથે ગભરાતા અને ખીજાતા તેની ખબર પૂછે છે.

જાનવી તેને સાફ કરે છે અને કહે છે આમ હું તારો પીછો જલ્દી છોડવાની નથી તું મારી બેસ્ટ ફ્રેન્ડ છે આખી જિંદગી તને હેરાન કરીશ એમ કહે છે એટલે તેની બહેનપણી તેને હાથ પકડી અને રોવા લાગે છે જાનુ તેને આંસુ લેતા કહે છે ગ**** ચુપ થઈ જાય મને કંઈ નથી થયું. તું ખોટી ના હક ચિંતા કરે છે 

વંશીકા ને આ બધું જોઈ અને એટલો સમજાય છે કે કેટલા લાગણીશીલ માણસો છે હું ખુશ નસીબ છું કે મનોજ ને હિસાબે મને આવા પ્રમાણ લોકો મારા જીવનમાં જોવા મળ્યા.

થોડા દિવસો સુધી મનોજ હોસ્પિટલમાં રહે છે અને જાનવી તેને દરરોજ મળવા આવે છે. થોડા દિવસ પછી મનોજને હોસ્પિટલમાંથી રજા મળી જાય છે અને તે ઘરે પરત ફરે છે. જાનવી ઘરે તો રહે છે, પણ તેનું મન નથી લાગતું અને તેને બેચેની થાય છે. મનોજ ને પણ હવે જાનવીની ટેવ પડી ગઈ હોવાથી તેને ઘરમાં ગમતું નથી અને તે હવે પહેલાની જેમ હસતો બોલતો નથી તે હવે ચુપ ચુપ રહે છે. વંશિકા આ બધું સમજીને મનોજને

બ્રેકફાસ્ટ ટેબલ પર નાસ્તો કરતા તેને ઠપકો આપે છે તારામાં કંઈ સમજણ છે કે નહીં આમ ક્યાં સુધી ઉદાસ બેઠો રહીશ હવે બહુ થઈ ગયું છે તારું મનોજ કંઈ બોલતો નથી ચૂપચાપ સાંભળે છે પછી વંશીકા તેને સમજાવે છે કે તેણે જાનવી પાસે જઈ અને પ્રપોઝ કરી દેવું જોઈએ.. આમ ઇડિયટ ની જેમ કેટલા દિવસ કાઢીશ.્્્

મનોજ વંશિકાની વાત સાંભળી નાસ્તા ના ટેબલ પરથી ઉભો થઈ જાય છે અને જોરથી બોલે છે વાહ દીદી તમે ગ્રેટ છો હું હમણાં જ સેજલ સાથે વાત કરું છું અને જાનવીને મળવાનું કહું છું.

મનોજ કાફેના કાકા સાથે મળીને દરિયા કિનારાના કાફેમાં જાનવી માટે એક શાનદાર સરપ્રાઈઝ પ્લાન તૈયાર કરે છે. સાથે જ તેઓ અગાઉથી નક્કી કરી લે છે કે—જો જાનવી હા પાડે, તો જ બધાએ બહાર આવીને કેક કાપીને સરપ્રાઈઝ આપવાનું છે, અને જો ના પાડે તો કોઈએ બહાર આવવાનું નથી! (જોકે મનોજને પૂરો વિશ્વાસ હતો કે જાનવી હા જ પાડશે.)

જાનવી નિર્ધારિત સમયે કાફેમાં પહોંચી જાય છે અને સમુદ્ર સામે જોઈ રહી હોય છે. એટલામાં મનોજ ત્યાં પહોંચી જાય છે. મનોજ ધીમેથી જાનવીનો હાથ પકડીને તેને કાફેની બહાર દરિયા કિનારાની રેતી પર, થોડા એકાંતમાં લઈ જાય છે.

મનોજ ગંભીર અને ભીની આંખોથી જાનવી સામે જોઈને કહે છે, "જાનવી... કુદરતે આપણને આ બીજો જન્મ આપ્યો છે. આ બીજો મોકો હું ખોવા નથી માંગતો. હું તને મારી પત્ની તરીકે, મારા જીવનસાથી તરીકે જોવા માંગું છું... શું તું મને એક પતિ તરીકે સ્વીકારીશ?"

આ સાંભળીને જાનવીની આંખોમાંથી આંસુ સરી પડે છે. તેના મનમાં અસમંજસ ઘેરી વળે છે—

‘જો હું આજ રાત્રે સૂઈ જાઉં અને કાલે સવારે આંખ ખોલું અને હું આ દુનિયામાં, મનોજ પાસે ન હોવ... તો શું થાશે?’.....

મનોજ તેની આ મૂંઝવણ સમજીને કહે છે, "તું એમ વિચારે છે કે કાલ સવારે પાછું જવું પડે તો શું? જો તું આવું જ વિચારીશ તો આગળ નહીં વધી શકીશ. તું બધી ફિકર છોડીને જો મારી જીવનસાથી બનવા માટે મને યોગ્ય માનતી હોય તો હા પાડી શકે છે, કોઈ ઉતાવળ નથી."

જાનવી ચૂપચાપ તેની સામે જોઈ રહે છે. મનોજને એમ થાય છે કે કદાચ તેને રસ નથી, એટલે તે ઉદાસ થઈને પાછો જવા લાગે છે.

પરંતુ, જાનવી વિચારે છે કે ભલે કાલ સવારની ખબર નથી, પણ અત્યારે હું આને મારી પાસેથી જવા દઈ શકું નહીં! આ જીવનમાં મારી મા પછી સૌથી વધારે પ્રેમ કરનાર વ્યક્તિ  હોય તો તે મનોજ જ છે  .

જાનવી તરત જ દોડીને મનોજને પાછળથી ભેટી પડે છે. ....

અને બોલી ઊઠે છે મનોજ હું તને ક્યારે મારાથી દુર નહીં થવા દઉં.....

મનોજ કંઈ બોલતો નથી ચૂપચાપ ઊભો રહે છે અને તેના આંખમાંથી આંસુ કરી પડે છે...

બે મિનિટ માટે બંને કંઈ બોલતા નથી ત્યારબાદ 

મનોજ પાછો ફરી અને જાનવીની નજર સામે જુએ છે 

તેનો હાથ પકડી અને કહે છે... એકવાર ફરીથી કહીશ 

કે તું મને છોડીને કહી નહીં જાય...

જાનવી સ્માઈલ સાથે કહે છે હું તને છોડીને કહી નહિ જાવ .....

આ તરફ, કાફેની અંદર છુપાઈને બારીમાંથી આ બધું જોઈ રહેલા વંશિકા, જાનવીની બહેનપણી અને બાકીના લોકો જાનવીને મનોજને  જોઈ જાય છે—એટલે કે જાનવીએ પ્રપોઝલ સ્વીકારી લીધું છે!

તે જોઈએ અને ખૂબ રાજી થાય છે અને

અગાઉથી નક્કી કર્યા મુજબ, જેવી જાનવીની હા પડે છે કે તરત જ તેઓ કાફેનો દરવાજો ખોલીને બહાર ધસી આવે છે. તેમના હાથમાં પાર્ટી પોપર્સ (કાગળિયા ફોડવાના ફટાકડા) હોય છે, જે તેઓ ચટાકા સાથે ફોડે છે. વંશિકા અને જાનવીની બહેનપણી હાથમાં સુંદર કેક લઈને આગળ આવે છે અને મોટેથી બૂમ પાડીને બોલે છે, "સપ્રાઈઝઝઝ!"

મનોજ અને જાનવી સહેજ શરમાઈને એકબીજાથી છૂટા પડે છે અને બધા લોકો હસીને આ નવા યુગલને અભિનંદન પાઠવે છે. ભૂતકાળના તમામ ડર અને મુસીબતોને પાછળ છોડીને તેમના જીવનના આ નવા અધ્યાયની એક ખૂબ જ સુંદર અને રોમાંચક શરૂઆત થાય છે.


બધાને બધું જીવનમાં મળતું નથી પણ પ્રયત્ન કરે તો જીવન સારો અને સરળ બને છે. 

 ............્  ્્્્   સમાપ્ત.  .....્્્્્્.......઼..